سوره عبس — آیه 25

معانی کلمات:

• صَبَبْنَا: ریختیم، فرو ریختیم.
• صَبًّا: ریزشی پیوسته و فراوان (مصدر برای تأکید فعل).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه انسان را به تفکر در نعمتهای خود دعوت میکند و میفرماید: «همانا ما آب را از آسمان به صورت بارانی پیاپی و پربرکت فرو ریختیم.» این ریزش آب، نه به صورت پراکنده و کم، بلکه به گونهای است که زمین را سیراب میکند و زمینه را برای رویش انواع گیاهان فراهم میسازد. این آب باران، مایه حیات و سرآغاز زنجیرهای از نعمتهای الهی است که در آیات بعد به آنها اشاره میشود؛ مانند دانهها، میوهها و علفهایی که خوراک انسان و دامها را تأمین میکند. این بیان، انسان را به شگفتی در برابر قدرت بیپایان خداوند و تدبیر دقیق او در نظام آفرینش وا میدارد.

فواید و پیامهای آیه:

• شناخت نعمتهای الهی: تأمل در نزول باران و آثار آن، انسان را به یاد آورنده بخشندگی و رحمت بیپایان خداوند میکند و شکرگزاری را در دل او زنده میسازد.
• تقویت توکل و امید: وقتی انسان بداند که خداوندی که آب حیاتبخش را از آسمان میباراند، روزیرسان او نیز هست، قلبش به او اطمینان مییابد و در سختیها ناامید نمیشود.
• دعوت به تدبر در آفرینش: قرآن کریم انسان را به اندیشیدن در پدیدههای طبیعی فرا میخواند تا از طریق مشاهده نظم و دقت در خلقت، به عظمت خالق پی برده و ایمانش راسختر شود.
• اهمیت آب در زندگی: این آیه یادآور ارزش والای آب به عنوان اساس حیات است و انسان را به پاسداشت و استفاده درست از این نعمت بزرگ الهی ترغیب میکند.