Sura Abasa — Werset 5

Znaczenie słów:

• اسْتَغْنَىٰ – uznał się za niezależnego, poczuł się samowystarczalnym, nie odczuwał potrzeby wiary i pouczenia.

Interpretacja:

Allah zwraca się tutaj z łagodnym, lecz stanowczym upomnieniem do Swojego Proroka Mahometa (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo). Mowa jest o człowieku, który uważa się za bogatego i samowystarczalnego dzięki posiadanemu majątkowi, przez co nie czuje potrzeby wiary w to, z czym przyszedł Prorok. Taki człowiek odwraca się od prawdy, a mimo to Prorok poświęca mu uwagę i stara się go pouczyć. Allah wskazuje, że nie ma obowiązku, aby ten, kto sam siebie uważa za niezależnego od Boga i Jego przewodnictwa, został oczyszczony z niewiary – jeśli on sam tego nie pragnie. Werset ten podkreśla, że nie należy zabiegać o tych, którzy gardzą Bożym prowadzeniem, kosztem tych, którzy szczerze pragną nauki.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Priorytet dla szczerych poszukiwaczy prawdy – werset uczy, że należy poświęcać uwagę tym, którzy pragną zrozumieć religię, a nie tym, którzy okazują obojętność lub arogancję.
2. Pokora wobec Bożego prowadzenia – majątek i pozycja nie czynią człowieka niezależnym od Boga; prawdziwe bogactwo to potrzeba Boga i Jego przewodnictwa.
3. Ochrona czasu i wysiłku – nie należy marnować energii na ludzi, którzy z pogardą odrzucają prawdę, gdy są inni, którzy pragną ją poznać.
4. Wielkość misji Proroka – werset ukazuje, jak wielką troską Prorok darzył ludzi, nawet tych, którzy go odrzucali, co jest wzorem współczucia i cierpliwości.
5. Sprawiedliwość Boża – nikt nie może być zmuszony do wiary; każdy odpowiada za swoje wybory, a Bóg prowadzi tylko tych, którzy pragną Jego drogi.