Surah 'Abasa — Talata 5

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• اِسْتَغْنَىٰ: nangailangan ng wala sa iba; nangibabaw ang kanyang kayamanan at kapangyarihan kaya't siya'y naging palalo at nagmalaki, na para bang siya'y hindi nangangailangan ng patnubay ng Allah.

Paliwanag sa Talata:

Sa talatang ito, tinutukoy ng Allah ang isang taong nag-aakalang siya'y sapat na sa kanyang sarili dahil sa kanyang kayamanan at kapangyarihan sa mundong ito. Ang taong ito ay hindi nangangailangan ng anuman mula sa Allah, at hindi niya itinuturing na mahalaga ang pananampalataya at ang mga aral ng Islam. Siya'y abala sa kanyang kayamanan at kapangyarihan, at hindi niya pinapansin ang mga paanyaya sa katotohanan. Ang Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) ay nagbigay-pansin sa kanya at nagsikap na maipaunawa sa kanya ang mensahe ng Islam, samantalang may mga dukhang mananampalataya na naghahanap ng patnubay at katotohanan na mas nararapat na bigyang-pansin at pakinggan. Ang talatang ito ay isang paalala na ang tunay na kayamanan ay nasa puso na puno ng pananampalataya at pagpapakumbaba sa harap ng Allah, hindi sa mga materyal na bagay na pansamantala lamang sa mundong ito.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang tunay na kayamanan ay hindi nasusukat sa dami ng pera o ari-arian, kundi sa kayamanan ng puso at pananampalataya sa Allah.
2. Ang pagmamataas at pagmamalaki dahil sa kayamanan ay isang malaking hadlang sa pagtanggap ng katotohanan at patnubay ng Allah.
3. Ang mga dukha at nangangailangan ng patnubay ay mas nararapat na bigyang-pansin at tulungan, sapagkat sila'y mas bukas ang puso sa pagtanggap ng mensahe ng Islam.
4. Ang pagpapakumbaba at pagiging bukas sa katotohanan ay mga katangiang minamahal ng Allah at nagdadala sa tao sa tunay na tagumpay sa kabilang buhay.
5. Ang kayamanan ay isang pagsubok mula sa Allah; ang taong marunong gumamit nito para sa ikabubuti ng kapwa at sa ikalulugod ng Allah ay siyang tunay na mapalad.