சூரா அபஸ — வசனம் 5

சொற்பொருள்:

• اسْتَغْنَى: தன்னைத் தேவையற்றவனாகக் கருதி, அல்லாஹ்விடமிருந்தும் அவனது நம்பிக்கையிலிருந்தும் விலகியிருப்பவன். இங்கு செல்வம், அந்தஸ்து போன்றவற்றால் தன்னிறைவு பெற்றவனைக் குறிக்கிறது.

விளக்கம்:

இந்த வசனத்தில், அல்லாஹ் தனது தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரு மென்மையான கண்டனத்தைத் தெரிவிக்கிறார். "எவன் தன்னைத் தேவையற்றவனாகக் கருதுகிறானோ, செல்வத்தாலும், தான் பெற்றிருக்கும் உலக வசதிகளாலும் தன்னிறைவு பெற்றவனாக, உண்மையை ஏற்க வேண்டிய தேவை தனக்கில்லை என்று எண்ணுகிறானோ" — அப்படிப்பட்டவனிடம் நீங்கள் (நபியே!) சென்று அவனது பேச்சைக் கேட்கிறீர்கள், அவனுக்கு நல்லுபதேசம் செய்ய முயல்கிறீர்கள். அவன் உங்கள் அழைப்பை ஏற்காவிட்டாலும், அதனால் உங்களுக்கு எந்தக் குற்றமும் இல்லை. அவன் தனது நிலையிலேயே தொடர்ந்தால், அது அவனுக்கே தீங்காகும். உங்கள் கடமை அவனை நல்வழிப்படுத்துவது அல்ல; அதை அல்லாஹ்வே செய்வான்.

பயன்கள்:

1. தூய்மையான நோக்கத்துடன் மக்களை நல்வழிக்கு அழைப்பது நபிமார்களின் வழிமுறை; ஆனால், அதன் பலன் அல்லாஹ்விடம் மட்டுமே உள்ளது.
2. உண்மையை ஏற்காதவர்கள், தங்கள் செல்வத்தையும் அந்தஸ்தையும் கர்வத்துடன் நினைத்து, தங்களுக்கு எதுவும் தேவையில்லை என்று எண்ணுபவர்கள் — அவர்களின் இந்த மனப்பான்மை அவர்களுக்கே இழப்பை ஏற்படுத்தும்.
3. இந்த வசனம், மக்களை அழைப்பதில் நபியின் மென்மையான உள்ளத்தையும், அவர்கள் மீதான அக்கறையையும் காட்டுகிறது; அதே நேரத்தில், அழைப்பின் வெற்றி அல்லாஹ்வின் விருப்பத்தில் தங்கியுள்ளது என்பதை நினைவூட்டுகிறது.
4. முஸ்லிம்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில், செல்வம் அல்லது அந்தஸ்து காரணமாக யாரையும் அணுகுவதிலோ, அவர்களுக்கு உபதேசம் செய்வதிலோ பாகுபாடு காட்டக்கூடாது; உண்மையைத் தேடுபவர்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும்.
5. இது, மனிதன் தன்னைப் பற்றி அதிகமாக நினைத்து, அல்லாஹ்வின் தேவையற்றவனாக கருதுவது எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது; உண்மையான தேவை அல்லாஹ்விடமே உள்ளது.