Surja El-Infitar — Ajet 5

Kuptimet e fjalëve:

• عَلِمَتْ نَفْسٌ: çdo shpirt do ta dijë me siguri.
• مَا قَدَّمَتْ: nga veprat e mira dhe të këqija që i ka bërë gjatë jetës.
• وَأَخَّرَتْ: nga veprat që nuk i ka kryer, por i ka lënë pas, ose nga pasojat dhe gjurmët që i ka lënë pas vetes.

Tefsiri i ajetit:

Kur të ndodhin ngjarjet e mëdha të Kiametit – kur qielli të copëtohet, yjet të shkapërderdhen, detet të përzihen dhe varret të përmbysen me ringjalljen e të vdekurve – atëherë çdo shpirt do ta kuptojë qartë atë që ka bërë më parë dhe atë që ka lënë pas. Ai do t'i shohë të gjitha veprat e tij, të mira dhe të këqija, ato që i ka kryer dhe ato që i ka neglizhuar, madje edhe gjurmët që ka lënë pas – qofshin ato vepra të mira që vazhdojnë të sjellin dobi, si sadakaja rrjedhëse ose fëmijët e mirë, ose vepra të këqija që lënë pasoja negative. Në atë moment, çdo njeri do të përballet me realitetin e plotë të jetës së tij dhe do të shpërblehet për çdo gjë, pa humbur asgjë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na kujton se asnjë vepër nuk humbet – çdo gjë është e regjistruar dhe do të dalë në shesh në Ditën e Gjykimit, gjë që na bën të jemi të kujdesshëm në çdo veprim.
2. Na mëson se veprat e mira që lëmë pas – si sadakaja, dituria që përhapim, ose fëmijët e mirë – do të jenë në dobinë tonë edhe pas vdekjes, prandaj duhet të nxitojmë t'i lëmë gjurmë të mira.
3. Ajeti na nxit të mos e shtyjmë punën e mirë, sepse "ajo që e lëmë pas" do të na dalë përpara në Ditën kur nuk do të ketë kthim.
4. Na jep shpresë dhe frikë në të njëjtën kohë: shpresë për ata që kanë bërë mirë, dhe frikë për ata që kanë neglizhuar – duke na bërë të përgatitemi për atë Ditë të madhe.