Surat Al-Infitar — Ayat 8

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• صُورَةٍ (shūrah): wujud, rupa, utawa bentuk.
• مَّا (mā): ing kene tegesé "apa waé" utawa "sakarepé", dadi gabungané "صورة ما" tegesé "wujud apa waé".
• شَاءَ (shā'a): kersané, karepé, utawa kepénginé (yaiku kersané Allah).
• رَكَّبَكَ (rakkabaka): nyusun awakmu, ngrakit awakmu, utawa mbentuk awakmu.

2) Tegese ayat iki sakabèhé:

Dhuh manungsa, Allah iku kang nitahake awakmu, banjur nyampurnakake ciptaanmu, lan nggawé awakmu dadi seimbang (ora ana cacad). Allah ngrakit lan mbentuk awakmu ing wujud apa waé kang dikersakake. Apa waé wujudé — bisa wujud kang bagus utawa ala, bisa wujud kang sampurna utawa cacad — iku kabèh miturut kersané Allah. Allah ora takon marang sapa waé nalika arep mbentuk awakmu. Dadi, manungsa ora pantes gumunggung marang wujudé dhéwé, amarga wujud iku dudu asil usahane dhéwé, nanging mung peparing lan kersané Allah. Yen Allah kersa, manungsa bisa waé diciptakake ing wujud liya kang luwih asor tinimbang wujud manungsa, nanging Allah milih mènèhi wujud kang paling becik marang manungsa.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki ngélingake manawa awak lan wujud kita iku dudu kagawéan kita dhéwé, nanging kabèh peparing saka Allah. Mula kita kudu tansah syukur marang Allah.
• Wujud kang becik iku dudu tandha manawa wong iku luwih mulya ing ngarsané Allah, lan wujud kang kurang becik uga dudu tandha Allah ora tresna marang kita. Kabèh iku mung kersané Allah kang kudu ditampa kanthi sabar lan syukur.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya ora gumunggung lan ora sombong marang apa kang diduwèni, amarga kabèh iku mung titipan lan peparing saka Allah.
• Kanthi ngerti ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Allah kang wis nitahake kita kanthi sampurna, lan luwih semangat ngibadah lan ngabekti marang Panjenengané.
• Ayat iki uga nuduhake marang kita manawa Islam iku agama kang mulangake syukur, sabar, lan andhap asor, saéngga urip kita dadi luwih ayem lan tentrem.