Surat Al-Mutaffifin — Ayat 34

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَالْيَوْمَ : mula ing dina iku, yaiku dina kiamat.
• الَّذِينَ آمَنُوا : wong-wong sing padha iman marang Allah lan Rasul-Nya.
• مِنَ الْكُفَّارِ : saka wong-wong kafir, yaiku wong-wong sing maido lan ora gelem iman.
• يَضْحَكُونَ : padha ngguyu, yaiku ngguyu minangka balesan lan kabungahan.

2) Tegese ayat iki:

Ing dina kiamat mengko, wong-wong mukmin sing biyen ing donya padha diécé lan dipoyoki déning wong-wong kafir, bakal padha ngguyu marang wong-wong kafir iku. Wong-wong mukmin bakal mlebu swarga, lan saka panggonan sing mulya iku padha ndeleng wong-wong kafir sing lagi nampa siksa ing neraka. Kahanan iki kosok balèn karo sing kedadéan ing donya: biyen wong kafir padha ngguyu lan nyepèlèkaké wong mukmin, saiki ing akhirat wong mukmin sing padha ngguyu. Iki dudu ngguyu sing ala utawa ngece kanthi murka, nanging wujud kabungahan lan rasa syukur marang kanugrahaning Allah, sarta minangka bukti yèn janji Allah iku mesthi kelakon. Allah iku Maha Adil, mula saben tumindak bakal ana piwalesé.

3) Piwulang lan faedah sing bisa dijupuk:

• Wong sing sabar lan tabah nalika diécé utawa dipoyoki amarga imané, bakal éntuk piwales kabungahan lan kamulyan saka Allah ing akhirat.
• Ayat iki mulangaké yèn donya iku mung sauntara, lan kahanan bisa malik ing akhirat; mula aja padha cilik ati nalika nandhang pacoban.
• Iki nuduhaké kaadilan Allah sing sampurna: saben tumindak ala mesthi ana piwalesé, lan saben kesabaran mesthi ana ganjarané.
• Ayat iki nuwuhaké pangarep-arep lan rasa tentrem ing ati wong mukmin, yèn ora ana panganiaya sing ora bakal diadili.
• Iki ngajak kita supaya tetep kuwat ing iman, ora males ala kanthi ala, lan tansah ngarep-arep kanugrahaning Allah ing dina akhirat.