Surat Al-Mutaffifin — Ayat 33

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أُرْسِلُوا (u-ris-lū): padha diutus, padha dikongkon.
• حَافِظِينَ (ḥāfiẓīn): wong-wong kang njaga, kang ngreksa, kang ngawasi.

2) Tegesing ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake bab wong-wong kafir kang padha ngece lan ngguyu marang wong-wong mukmin. Nalika wong-wong kafir mau padha ketemu karo para sahabate Nabi Muhammad SAW, padha ngomong yen wong-wong mukmin iku padha kesasar lan bingung anggone nuruti Nabi Muhammad SAW. Banjur Allah SWT mbantah omongane wong-wong kafir mau kanthi pangandika: "Lan ora padha diutus wong-wong kafir mau marang wong-wong mukmin dadi juru jaga." Tegese, wong-wong kafir iku ora diparingi tugas dening Allah kanggo ngawasi, njaga, utawa ngatur urusane wong-wong mukmin. Dheweke ora duwe wewenang kanggo ngadili lan ngomong yen wong mukmin iku kesasar. Dheweke mung manungsa biasa kang ora diparingi tanggung jawab kanggo ngawasi iman lan amale wong liya.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen ora kena kita ngrasa luwih dhuwur lan ngadili wong liya kanthi sombong, amarga mung Allah SWT kang Maha Ngerti lan Maha Adil.
• Wong-wong kang ngece lan ngguyu marang wong kang padha ngamal becik bakal entuk piwales saka Allah ing dina kiamat, lan wong-wong mukmin bakal menang lan bungah.
• Ayat iki ngajak kita supaya tetep sabar lan kuwat imane nalika diolok-olok utawa dipoyoki dening wong liya, amarga Allah tansah njaga lan paring pahala marang wong kang sabar.
• Islam mulangake supaya ora gampang ngomong ala lan ngadili wong liya tanpa kawruh kang bener, amarga saben wong bakal tanggung jawab marang amale dhewe-dhewe ing ngarsane Allah.
• Ayat iki uga nuduhake yen kemenangan lan kabegjan iku mung saka Allah, lan wong kang percaya marang Allah lan Rasul-Nya bakal entuk kabegjan ing donya lan akhirat.