سوره انشقاق — آیه 10

معانی کلمات:

• «أُوتِيَ»: داده شود، عطا شود.
• «كِتَابَهُ»: نامهی اعمالش.
• «وَرَاءَ ظَهْرِهِ»: پشت سر او، از پشت او.

تفسیر آیه:

و اما کسی که نامهی اعمالش را از پشت سرش به او بدهند — و این اشاره به کافر است که نامهی اعمالش را با دست چپ و از پشت سر دریافت میکند، در حالی که دستش از پشت گردن به او داده میشود — این کار نشانهای است از اینکه او در دنیا کتاب خدا و فرمانهای او را پشت سر انداخته بود و به آنها پشت کرده بود. چنین کسی در آن روز سخت، با حالتی پریشان و ذلیل، نامهی اعمالش را دریافت میکند و به زودی فریاد هلاکت و نابودی سر میدهد و به آتش سوزان وارد میشود. او در دنیا در میان خانواده و اطرافیانش غرق در شادی و غرور بود و به عاقبت کار خود نمیاندیشید و گمان میکرد که هرگز به سوی پروردگارش بازگردانده نخواهد شد. اما آری، خداوند او را دوباره زنده میکند و به حساب اعمالش میرسد، چرا که پروردگارش از روز نخست تا لحظهی بعث، به حال او بینا و آگاه بوده است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه هشدار میدهد که هیچ کس از حسابرسی الهی گریزی ندارد؛ حتی کسانی که در دنیا از یاد خدا غافلاند و به قدرت و شادی زودگذر خود مغرور شدهاند، در قیامت با حقیقت اعمال خود روبهرو خواهند شد.
• پشت سر دادن نامهی اعمال، نشانهای از پشت کردن به قرآن و دستورات خداوند در دنیاست؛ پس هر کس به کتاب خدا احترام بگذارد و از آن پیروی کند، در آخرت با کرامت و سربلندی روبهرو میشود.
• این آیه انگیزهای برای بازگشت به خدا و ترک غفلت است؛ چرا که خداوند به همهی اعمال و نیتهای ما بیناست و هیچ چیز از علم او پنهان نمیماند.