Surja El-Buruxh — Ajet 14

Kuptimet e fjalëve:

• El-Gafur (الْغَفُورُ): Ai që fal shumë, që i mbulon mëkatet e robërve të Tij dhe nuk i ndëshkon për to pas pendimit.
• El-Vedud (الْوَدُودُ): Ai që i do shumë robërit e Tij besimtarë dhe që tregon dashuri e mëshirë ndaj tyre; gjithashtu, Ai është i denjë për dashurinë e robërve të Tij.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, pasi përmendi ndëshkimin e Tij të ashpër ndaj armiqve, tani përmend cilësitë e Tij të mëshirës dhe mirësisë ndaj robërve besimtarë. Ai thotë se Ai është Falësi i madh – që i fal mëkatet e atyre që pendohen dhe kthehen tek Ai, pavarësisht se sa të mëdha janë gabimet e tyre. Ai është i Dashur (El-Vedud) – që i do robërit e Tij të sinqertë, u tregon dashuri dhe mirësi, dhe i nderon ata me falje dhe mëshirë. Kjo cilësi tregon se zemërimi i Tij ndaj armiqve nuk e pengon mëshirën e Tij ndaj miqve të Tij besimtarë. Ai i do ata që e duan Atë, i fal ata që pendohen, dhe u jep shpërblime të mëdha atyre që i binden.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo cilësi e Allahut – falja dhe dashuria – i jep shpresë çdo robi që ka bërë gabime, sepse dera e pendimit është e hapur dhe Allahu pret kthimin e robërve të Tij.
2. Dashuria e Allahut ndaj robërve të Tij besimtarë është më e madhe se dashuria e një nëne ndaj fëmijës së saj, dhe kjo i bën besimtarët të ndihen të sigurt dhe të qetë në zemrat e tyre.
3. Kur njeriu e njeh Allahun si Falës dhe të Dashur, ai nuk dëshpërohet nga mëshira e Tij dhe nuk i humb shpresa, por përpiqet t'i afrohet Atij me vepra të mira dhe pendim të sinqertë.
4. Ky ajet na mëson se frika nga ndëshkimi i Allahut duhet të shoqërohet me shpresën në mëshirën e Tij, sepse Allahu i ka kombinuar të dyja – ashpërsinë ndaj armiqve dhe mëshirën ndaj miqve – dhe kjo është ekuilibri i vërtetë në fenë islame.