Sura Al-Buruj — Aya 14

Maana ya Maneno:

• الْغَفُورُ: Mwenye kusamehe dhambi nyingi za waja wake, anayefunika makosa na kuyaondoa.
• الْوَدُودُ: Mwenye upendo mwingi kwa waja wake wema, anayewapenda na kuwapa mapenzi yake.

Tafsiri ya Aya:

Aya hii inamtaja Mwenyezi Mungu kwa sifa mbili kuu: kwamba Yeye ni Mwenye kusamehe dhambi za waja wake wanaotubu na kurejea kwake, na kwamba Yeye ni Mwenye upendo mwingi kwa waja wake wema. Maana yake ni kwamba Mwenyezi Mungu huwapenda waja wake wanaomuabudu, huwapa mapenzi yake, na huwafanyia wema. Pia inaashiria kwamba Yeye huwapa waja wake wema rehema na kuwafunika makosa yao kwa fadhili yake, na kwa wale wanaotubu, husamehe dhambi zao zote na kuwapa upendo wake. Hii ni sifa ya Mwenyezi Mungu inayomfanya mja aone raha na tumaini kwa rehema ya Mola wake.

Faida Zinazotokana na Aya:

• Kujua kwamba Mwenyezi Mungu ni Mwenye kusamehe huwapa mja matumaini makubwa ya kurejea kwa Mola wake baada ya kufanya dhambi, kwani mlango wa toba uko wazi.
• Sifa ya upendo wa Mwenyezi Mungu kwa waja wake wema inamfanya mja ajitahidi kuwa mwema ili apate mapenzi ya Mola wake.
• Aya hii inatia moyo waumini kuendelea na ibada na kumuabudu Mwenyezi Mungu kwa ikhlasi, kwani wanajua kwamba juhudi zao hazitapotea, bali Mwenyezi Mungu anawapenda na kuwapa thawabu.
• Inamfanya mja aone ukubwa wa rehema ya Mwenyezi Mungu, ambayo inamfanya asikate tamaa katika rehema ya Mola wake hata kama dhambi zake ni nyingi, maadamu ametubu na kurejea kwake.