Surat Al-Buruj — Ayat 16

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَعَّالٌ (fa''ālun): tembung iki wujud mubalaghah (sing nuduhake banget akeh lan kerep), tegese "Sing banget kerep nindakake" utawa "Sing mesthi nindakake".
• لِمَا يُرِيدُ (limā yurīd): "marang apa sing dikarepake" utawa "tumrap apa sing dadi kersane".

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake bab sifat kaluhurane Allah SWT, yaiku Allah iku Sing Maha Kuwasa lan mesthi nindakake apa wae sing dadi kersane. Ora ana siji-sijia barang utawa perkara sing bisa ngalang-alangi kersane Allah. Yen Allah kepengin ngapura dosane sapa wae, mula mesthi kelakon. Yen Allah kepengin menehi paukuman marang sapa wae, mula mesthi kelakon uga. Ora ana sing bisa meksa, ora ana sing bisa ngalangi, lan ora ana sing bisa nguwasani Allah. Kabeh sing ana ing langit lan bumi iku tundhuk marang kersane. Dadi, ayat iki negesake yen kuwasa lan kersane Allah iku mutlak, sampurna, lan ora ana watese.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Kita dadi luwih ngerti yen Allah iku Maha Kuwasa, mula kita ora perlu wedi marang sapa wae kajaba marang Allah.
• Kita tambah percaya yen kabeh perkara ana ing tangan Allah, mula kita kudu tansah nyuwun lan ndedonga marang Panjenengane.
• Kita dadi luwih semangat tobat, amarga ngerti yen Allah bisa ngapura dosane sapa wae sing dikersakake.
• Kita tambah tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga ayat iki nuduhake sepira gedhene kaluhurane Allah lan sepira wiyar kawruhe marang kabeh perkara.
• Kita dielingake supaya tansah andhap asor lan ora sombong, amarga kabeh kuwasa iku mung kagungane Allah.