Аль-Гашия сүрәсе — Аять 6

Сүзләр мәгънәсе:

• ضَرِيع (заригъ): Бу — җиргә ябышып үсүче, очлы гына яфраклы үсемлек. Ул корыганда агулы була. Аның яшь вакытындагы исеме — «шәбрәк» дип атала.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кыямәт көнендәге кәферләрнең азык-төлеге турында хәбәр бирә. Алар өчен ул көнне бернинди дә рәхәтлек, файдалы азык булмаячак. Аларга биреләчәк бердәнбер "азык" — ул заригъ дигән үсемлек. Бу үсемлек бик начар, чәнечкеле, ачы һәм агулы була. Ул кешенең ачлыгын да канәгатьләндерми, тәнен дә туендырмый, киресенчә, зыян гына китерә. Бу — аларның гөнаһлары өчен лаеклы җәза. Алар дөньяда Аллаһының рәхмәтеннән баш тарттылар, хәләл ризыкларны инкяр иттеләр, шуңа күрә ахирәттә аларга мондый ямьсез, зарарлы "азык" бирелер.

Гыйбрәтләр:

1. Бу аять безгә күрсәтә: Аллаһының рәхмәтенә ия булу — иң зур бәхет. Дөньяда бирелгән хәләл ризыклар өчен шөкер итәргә кирәк.
2. Кәферләрнең ахирәттәге хәле бик аяныч — аларның азыклары да җәзага әвереләчәк. Бу безне Аллаһының боерыкларын үтәргә һәм аның рәхмәтеннән читкә китмәскә өнди.
3. Ислам — рәхмәт дине. Аллаһы бәндәләренә дөньяда да, ахирәттә дә рәхмәтле булырга тели. Шуңа күрә без Аллаһыга итагать итеп, аның рәхмәтенә ирешергә тырышырга тиешбез.