Surat Al-Ghasyiyah — Ayat 6

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• ضَرِيع (dharī'): yaiku sawijining tanduran kang duwé eri, rasane pait lan ora ana gunané. Yen isih seger diarani "syibriq", yen wis garing dadi racun.
• طَعَام (tha'ām): panganan, yaiku apa waé kang dipangan kanggo ngisi weteng.

1. Tafsiré ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakaké kahanané wong-wong kafir ing neraka. Wong-wong kang ing donya padha mbangkang marang Allah lan rasulé, ing akhirat bakal ngalami siksa kang banget abot. Awaké padha ringkih, pasrah, lan ora ana daya upaya. Ing kono ora ana panganan kang bisa dipangan kajaba mung saka tanduran eri kang aran *dharī'*. Tanduran iki thukul cedhak lemah, eriné landhep, rasane pait banget, lan dadi panganan kang paling ala lan paling njijiki. Nalika isih seger, tanduran iki diarani *syibriq*, nanging yèn wis garing malih dadi racun kang mbebayani. Panganan iki ora bisa nyukupi kebutuhan awak, ora bisa nggawé awak dadi kuwat, lan ora bisa ngilangaké rasa ngelih utawa ngelak. Malah tambah nglarani lan nyiksa wong kang mangan. Dadi, panganan iki dudu panganan kanggo nyukupi, nanging mung dadi siksaan tambahan kanggo wong-wong ing neraka.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingaké marang kita kabèh supaya ora nglakoni tumindak kafir lan mbangkang marang dhawuhé Allah, amarga akibaté ing akhirat bakal banget nglarani.
• Kita kudu ngerti yèn nikmat panganan kang énak lan halal ing donya iki minangka peparingé Allah kang kudu disyukuri. Wong kang ora syukur bisa kelangan nikmat mau lan malah éntuk panganan kang ala ing akhirat.
• Islam mulang kita supaya milih panganan kang halal lan thayyib (apik). Iki minangka latihan supaya kita dadi wong kang tansah ngutamakaké kabecikan.
• Ayat iki uga nuduhaké yèn saben tumindak ing donya bakal ana balesané. Mula, ayo padha ngupaya tumindak becik lan ngedohi tumindak ala, supaya ing akhirat kita éntuk panganan kang énak lan panggonan kang kepénak ing swarga.
• Kanthi mangerteni siksa neraka kang kaya mangkono, kita dadi luwih semangat kanggo nyedhaki Allah, nglakoni shalat, puasa, lan amal shalih liyané, supaya ora kalebu golongan kang kena siksa.