سوره غاشیه — آیه 6

معانی کلمات:

• ضَرِیع: گیاهی خاردار و بدبو به نام «شِبْرق» که در حالت تازه «شبرق» و پس از خشک شدن «ضریع» نامیده میشود و سمی و زیانآور است.

تفسیر آیه:

در این آیه، خداوند متعال وضعیت تأسفبار خوراک دوزخیان را بیان میکند و میفرماید که برای آنان هیچ غذایی نیست، مگر از «ضریع»؛ گیاهی خاردار و تلخ که در قعر جهنم میروید. این گیاه نه تنها هیچ ارزش غذایی ندارد، بلکه از پستترین و بدترین خوراکهاست؛ چنانکه نه بدن را فربه میکند و نه گرسنگی را فرو مینشاند. بلکه برعکس، به دلیل خارها و سمّی که دارد، برای خورندهاش عذابی مضاعف به همراه میآورد. این توصیف، در حالی است که دوزخیان از شدت گرسنگی و عذاب، ناچار به خوردن این گیاهِ نکوهیده میشوند، اما هیچ سودی برای آنان ندارد و تنها بر رنج و عذابشان میافزاید.

فواید و پیامهای آیه:

1. هشدار به عاقبت گناه: این آیه یادآور میشود که نافرمانی از خداوند، انسان را به چنین سرنوشت تلخی میرساند که حتی سادهترین نیازهایش مانند خوردن، به عذابی جانکاه تبدیل میشود.
2. ارزش نعمتهای الهی: با تأمل در این آیه، قدر نعمتهای فراوان خداوند مانند غذاهای پاکیزه و گوارا را بیشتر میدانیم و شکرگزار الطاف بیکران او میشویم.
3. اهمیت توبه و بازگشت: این هشدار، انگیزهای برای بازگشت به راه حق و پرهیز از اعمالی است که انسان را به چنین جایگاه وحشتناکی سوق میدهد و نشان میدهد که رحمت خداوند در دنیا، فرصتی برای جبران و رستگاری است.