Surja El-Fexhr — Ajet 24

Kuptimi i fjalëve:

• "Ja lejteni": O sikur!, shprehje keqardhjeje dhe dëshire për të kthyer kohën pas.
• "Kaddemtu": Të kisha paraprirë, të kisha dërguar para (vepra të mira).
• "Li-hajati": Për jetën time (të amshuar).

Tefsiri i ajetit:

Në Ditën e Kijametit, njeriu jobesimtar që nuk i ka besuar Kuranit dhe nuk ka vepruar me urdhrat e Allahut, kur e sheh dënimin me sytë e tij dhe e kupton se çfarë e pret, nga keqardhja dhe pendimi i madh thërret: "O sikur të kisha dërguar para (vepra të mira) për jetën time!" – domethënë, o sikur të kisha bërë vepra të mira në dynja që do të më bënin dobi në jetën e përjetshme, e cila është jeta e vërtetë dhe e përhershme. Ai e kupton se jeta e dynjasë ishte e shkurtër dhe e kotë, ndërsa jeta e vërtetë është ajo e Ahiretit, prandaj dëshiron që të ketë dërguar para besim, vepra të mira dhe të mira për atë jetë. Por pendimi në atë moment nuk i bën dobi, sepse koha e veprimit ka kaluar dhe ka ardhur koha e llogarisë dhe e shpërblimit.

Përfitimet nga ajeti:

• Njeriu i mençur është ai që e përdor jetën e dynjasë si mundësi për të siguruar jetën e përjetshme, duke bërë vepra të mira dhe duke iu bindur Allahut.
• Pendimi në momentin e vdekjes ose në Ditën e Kijametit nuk pranohet, prandaj duhet nxituar në vepra të mira para se të vijë momenti kur pendimi nuk bën dobi.
• Ky ajet na mëson se jeta e vërtetë është jeta e Ahiretit, dhe se dynjaja është vetëm një vend kalimtar për t'u përgatitur për atë jetë të përhershme.
• Keqardhja në atë ditë nuk sjell dobi, prandaj duhet të jemi prej atyre që dërgojnë para vepra të mira, që të mos jemi prej atyre që thonë: "O sikur!" kur pendimi është i kotë.