سوره توبه — آیه 59

معانی کلمات:

• «حَسْبُنَا اللهُ»: خداوند ما را کافی است.
• «مِن فَضْلِهِ»: از بخشش و احسان خود.
• «رَاغِبُونَ»: مشتاقان و خواهان (با میل و رغبت به سوی خدا).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به کسانی اشاره میکند که بر تقسیم صدقات و غنایم توسط پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) ایراد میگرفتند و اعتراض میکردند. خداوند به آنها راهنمایی میکند که اگر به آنچه خدا و رسولش به آنان عطا کرده بودند راضی میشدند و به جای اعتراض، زبان به شکر و توکل میگشودند و میگفتند: «خداوند ما را کافی است؛ او و رسولش از فضل و کرم خود به ما خواهند داد و ما تنها به سوی خدا رغبت داریم و از او بینیازی و وسعت رزق را میخواهیم»، این کار برایشان بهتر و سودمندتر بود. اما آنها به جای این خیر و صلاح، راه اعتراض و ناخشنودی را برگزیدند. در حقیقت، رضایت به قضای الهی و توکل بر خداوند، کلید گشایش روزی و آرامش دل است، و اعتراض به تقدیر الهی نه تنها سودی ندارد، بلکه انسان را از فضل خداوند محروم میکند.

فواید و پیامهای آیه:

• رضایت به آنچه خدا و رسولش تقسیم میکنند، نشانه ایمان و تسلیم در برابر فرمان الهی است و موجب برکت و افزایش نعمت میشود.
• توکل بر خدا و امید به فضل او، انسان را از حرص و طمع به دنیا و اعتراض به تقدیر بازمیدارد و آرامش درونی میبخشد.
• مؤمن باید در همه حال به خداوند رغبت کند و از او بخواهد که او را بینیاز گرداند و از فضل خود به او عطا کند، نه اینکه به دنبال عیبجویی از رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) باشد.
• این آیه میآموزد که ادب در برابر پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) و پذیرش تصمیمات او، از اصول ایمان است و کسی که به این ادب پایبند باشد، خیر دنیا و آخرت را به دست میآورد.