Sure Tevbe — Ayet 59

Kelime Anlamları:

• Âtâhumullah: Allah'ın onlara verdiği şeyler (ganimet, zekât ve diğer rızıklar).
• Hasbünallah: Allah bize yeter, O bize kâfidir.
• Fadlihî: Allah'ın lutfu, ihsanı ve geniş rızkı.
• Râğıbûn: İstekli olanlar, arzu edenler, yalvaranlar.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, Allah Resûlü'nün (sallallahu aleyhi ve sellem) taksim ettiği sadakalar ve ganimetler konusunda ileri geri konuşan, gönülleri kırık ve tatminsiz kimselere yönelik bir uyarı ve yönlendirmedir. Onlara şöyle denilmektedir: Eğer o kimseler, Allah'ın ve Resûlü'nün kendilerine verdiği paya razı olsalar, gönülleri hoş olsa ve dilleriyle de şöyle deselerdi: "Allah bize yeter. O, lutfuyla bize yine verir; Resûlü de Allah'ın kendisine verdiğinden bize yine ihsanda bulunur. Biz yalnızca Allah'a yöneliyor, O'nun lutfunu istiyoruz." İşte böyle bir tavır, onlar için hem dünyada huzur hem de ahirette kurtuluş sebebi olurdu. Bu tutum, onların şikâyet ve itirazlarından çok daha hayırlı ve kalıcı bir kazançtır.

Bu âyet, müminin gönlünü dünya taksimatına bağlamaması, rızkı verenin Allah olduğunu bilmesi ve her hâlükârda Allah'a güvenmesi gerektiğini öğretir. İnsan, eline geçene şükretmeli, geçmeyene de sabretmeli ve Allah'ın lutfunun genişliğine güvenmelidir. Unutulmamalıdır ki rızık, yalnızca bir paydan ibaret değildir; asıl büyük rızık, gönül huzuru ve Allah'a olan teslimiyettir. Bu teslimiyet, kişiyi hem dünyada hem ahirette aziz kılar. Allah'a yönelen, O'ndan isteyen ve O'na güvenen kimseyi Allah asla boş çevirmez; lutfuyla onu zenginleştirir, kalbini doyurur ve kendisine yeteceğini hissettirir. Bu sebeple her mümin, "Hasbünallah" demeli ve Allah'ın vaadine gönülden inanmalıdır.