ซูเราะฮฺ อัต-เตาบะห์ — อายะฮฺ 67

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ:

• الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ = พวกกลับกลอก (มุนาฟิก) ชายและหญิง
• بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ = พวกเขาบางส่วนมาจากบางส่วน หมายถึง มีลักษณะและสภาพเดียวกัน
• الْمُنكَرِ = สิ่งที่ถูกปฏิเสธ หมายถึง ความชั่วและการฝ่าฝืน
• الْمَعْرُوفِ = สิ่งที่ดีงาม หมายถึง ความศรัทธาและการเชื่อฟัง
• يَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ = พวกเขากำมือของพวกเขาไว้ หมายถึง ความตระหนี่和不บริจาค
• نَسُوا اللَّهَ = พวกเขาลืมอัลลอฮ์ หมายถึง ละทิ้งการปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์
• فَنَسِيَهُمْ = พระองค์ทรงลืมพวกเขา หมายถึง ทรงละทิ้งพวกเขาจากความเมตตา
• الْفَاسِقُونَ = พวกที่ออกนอกเส้นทาง ฝ่าฝืนและดื้อรั้น

การตีความโองการ:

อัลลอฮ์ทรงเปิดเผยถึงสภาพของพวกมุนาฟิก (คนกลับกลอก) ทั้งชายและหญิงว่า พวกเขามีลักษณะและพฤติกรรมเหมือนกันหมด เป็นพวกเดียวกัน ไม่แตกต่างกัน พวกเขาสนับสนุนซึ่งกันและกันในการทำความชั่ว

ลักษณะเด่นของพวกเขาคือ:

1. พวกเขาสั่งใช้ให้ทำความชั่ว (อัลมุนกัร) ซึ่งหมายถึงการปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์และการฝ่าฝืนศาสนทูตของพระองค์
2. พวกเขาห้ามปรามจากการทำความดี (อัลมะอ์รูฟ) ซึ่งหมายถึงการศรัทธาและการเชื่อฟังพระเจ้า
3. พวกเขากำมือไม่ยอมบริจาค หมายถึง ความตระหนี่ถี่เหนียว ไม่ยอมใช้ทรัพย์สินในหนทางของอัลลอฮ์ เช่น การบริจาคซะกาตและการทำทาน

จากนั้นอัลลอฮ์ทรงอธิบายถึงสาเหตุของสภาพเช่นนี้ว่า พวกเขาลืมอัลลอฮ์ หมายถึง พวกเขาละเลยและไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ ไม่รำลึกถึงพระองค์ ดังนั้น อัลลอฮ์จึงทรงลืมพวกเขา หมายถึง พระองค์ทรงละทิ้งพวกเขาจากความเมตตาและการชี้ทางที่ถูกต้อง ไม่ทรงให้พวกเขาประสบความดีใด ๆ

และในตอนท้ายของโองการ อัลลอฮ์ทรงยืนยันว่า แท้จริงพวกมุนาฟิกนั้นคือพวกที่ฝ่าฝืน อย่างสมบูรณ์แบบ พวกเขาคือผู้ที่ออกจากหนทางแห่งการเชื่อฟังและเส้นทางอันเที่ยงธรรม ไปสู่การฝ่าฝืนและเส้นทางแห่งความหลงผิด

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากโองการนี้:

1. ความสำคัญของการจริงใจต่ออัลลอฮ์ – โองการนี้สอนให้เราเป็นผู้ที่มีความจริงใจ (อิคลาส) ในการศรัทธา ไม่ใช่เพียงแสดงออกภายนอกแต่ภายในกลับเต็มไปด้วยความสงสัยและการปฏิเสธ เพราะอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่ในจิตใจ
2. การตระหนักถึงอันตรายของการกลับกลอก – การเป็นมุนาฟิกเป็นภัยร้ายแรงต่อสังคม เพราะพวกเขาทำลายจากภายใน สั่งสอนให้ทำชั่วและห้ามปรามจากการทำดี ซึ่งตรงกันข้ามกับบรรดาผู้ศรัทธาที่สั่งสอนให้ทำดีและห้ามปรามจากความชั่ว
3. ความตระหนี่เป็นลักษณะที่น่าเกลียด – โองการนี้ชี้ให้เห็นว่า การไม่บริจาคในหนทางของอัลลอฮ์เป็นลักษณะของพวกมุนาฟิก ซึ่งเตือนให้เรารีบเร่งในการบริจาคและใช้ทรัพย์สินในสิ่งที่พระองค์ทรงพอพระทัย
4. การรำลึกถึงอัลลอฮ์เป็นหนทางสู่ความเมตตา – การที่เราระลึกถึงอัลลอฮ์อยู่เสมอด้วยการปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ จะทำให้พระองค์ทรงรำลึกถึงเราด้วยความเมตตาและการชี้ทางที่ถูกต้อง
5. การอยู่ร่วมกับคนดีและหลีกเลี่ยงคนชั่ว – โองการนี้ชี้ให้เห็นว่า คนชั่วมักจะรวมกลุ่มกับคนชั่วด้วยกัน ดังนั้นเราควรเลือกคบหาสมาคมกับคนดีที่จะช่วยส่งเสริมเราในการทำความดี
6. การตระหนักถึงผลของการละเลยพระเจ้า – การที่เราละเลยอัลลอฮ์จะนำไปสู่การถูกพระองค์ละทิ้งจากความเมตตา ซึ่งเป็นความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงทั้งในโลกนี้และโลกหน้า