Surah At-Tawbah — Aya 67

Ma’anar Kalmomin Ayar:

• Al-munkar: Kafirci da sabawa Allah da Manzonsa.
• Al-ma’ruf: Imani da yi wa Allah da Manzonsa biyayya.
• Yaqbiduna aydiyahum: Suna riƙe hannayensu (ma’ana: ba su bayar da sadaka ko kuɗi a hanya ta Allah).
• Nasu Allah: Sun manta da umurnin Allah da yin ɗa’a gare Shi.
• Fanasiyahum: Allah ya bar su da rahamarSa, don haka bai shiryar da su zuwa ga alheri ba.
• Al-fasiqun: Masu fita daga ɗa’a ga Allah da Manzonsa, masu nisantar hanya madaidaiciya.

Tafsirin Ayar:

Munafukai maza da mata, dukansu ɗaya ne a cikin hali da aiki; suna tafiya a kan hanya ɗaya ta munafunci da ɓarna. Suna umarni da kafirci da sabawa Allah da Manzonsa, kuma suna hana mutane yin imani da ɗa’a. Suna kuma riƙe dukiyoyinsu, ba su bayar da su a cikin sadaka ko jihadi ko taimakon al’umma ba, saboda rowa da ƙaunar duniya. Sun manta da Allah, wato sun bar yin ɗa’a gare Shi da ambatonsa, don haka Allah ya bar su da rahamarSa, bai shiryar da su zuwa ga alheri ba, kuma bai ba su tawfiqin yin abin da ke amfanar su ba. Lalle ne munafukai, su ne mafiya ƙetare iyaka a cikin zunubi da fita daga addinin Allah, domin sun haɗu da kafirci da munafunci da ɓarna.

Fa’idodin Ayah:

1. Munafunci cuta ce mai haɗari ga al’umma, domin yana ɓata tsarin alheri da yada sharrin cikin ɓoye.
2. Mumini ya kamata ya saba wa munafukai a cikin ayyukansa: ya yi umarni da alheri, ya hana mummuna, kuma ya kasance mai kyauta da sadaka, ba mai riƙe hannu ba.
3. Sakamakon barin Allah shi ne barin mutum da rahamarSa, wanda ke kaiwa ga ɓata rayuwa a duniya da la’ana a lahira.
4. Ayah tana ƙarfafa muminai su riƙe halayen imani: imani da Allah, tausayi, da ciyar da dukiya a hanyar Allah, domin su tsira daga halin munafukai.
5. Sanin cewa munafunci yana iya shiga cikin ayyukan mutum a ɓoye, don haka dole ne mutum ya riƙa bincika kansa da neman tsari daga Allah.