Surja Ez-Zelzele — Ajet 5

Kuptimi i fjalëve:

• أَوْحَى لَهَا: I urdhëroi asaj (tokës) dhe e frymëzoi atë që të flasë e të dëshmojë.

Tefsiri i ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar na tregon se toka, në Ditën e Kiametit, do të flasë dhe do të dëshmojë për atë që është bërë mbi të, qoftë e mirë apo e keqe. Kjo ndodh sepse Zoti yt i ka urdhëruar asaj dhe i ka dhënë leje që të flasë e të tregojë çdo gjë që ka ndodhur mbi sipërfaqen e saj. Pra, toka nuk flet me vullnetin e saj, por me urdhrin e Allahut, i Cili e ka bërë atë dëshmitare të veprave të njerëzve. Ky është një nga mrekullitë e fuqisë së Allahut, që i jep aftësi një krijese të pajetë për të folur dhe dëshmuar në atë Ditë të Madhe.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na bën të vetëdijshëm se çdo vepër që bëjmë në këtë botë nuk humbet, por është e regjistruar dhe do të dëshmohet në Ditën e Gjykimit, madje edhe nga toka ku e kemi bërë atë.
2. Na mëson se Allahu është i Plotfuqishëm dhe mund t'i japë çdo krijese aftësinë për të folur dhe dëshmuar, sepse Ai është Krijuesi i gjithçkaje dhe çdo gjë është nën urdhrin e Tij.
3. Na nxit të bëjmë vepra të mira dhe të largohemi nga të këqijat, sepse çdo gjë do të zbulohet dhe askush nuk mund ta fshehë atë që ka bërë.
4. Na kujton se jeta e kësaj bote nuk është e fundit, por ka një jetë tjetër ku do të japim llogari për çdo veprim, dhe kjo na bën të jetojmë me përgjegjësi dhe ndërgjegje të pastër.