Surja Junus — Ajet 62

Kuptimet e fjalëve:

• Evlijatullah (أَوْلِيَاءَ اللَّهِ): Miqtë e Allahut, besimtarët e sinqertë që e duan Allahun dhe i binden Atij.
• La havfun alejhim (لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ): Nuk kanë frikë nga ajo që i pret në të ardhmen (tmerret e Kiametit dhe dënimi i Allahut).
• La hum jahzanun (وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ): Dhe nuk kanë pikëllim për atë që ka kaluar nga të mirat e jetës së kësaj bote që u ka shpëtuar.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar njofton se miqtë e Tij të sinqertë – ata që e duan Atë me zemër, e adhurojnë me devotshmëri dhe i binden urdhrave të Tij – janë njerëz që nuk kanë as frikë dhe as pikëllim. Frika që përmendet këtu i referohet tmerreve dhe anktheve të Ditës së Kiametit, sepse Allahu do t'i ruajë ata nga çdo e keqe dhe do t'i futë në Xhenet. Ndërsa pikëllimi i referohet asaj që u ka shpëtuar nga kënaqësitë e përkohshme të kësaj bote, sepse ata e dinë se ajo që është tek Allahu është më e mirë dhe më e përjetshme. Ata nuk hidhërohen për atë që humbën nga jeta e kësaj bote, sepse zemrat e tyre janë të lidhura me Allahun dhe me shpërblimin e Tij të madh. Ky është një lajm i mirë dhe një premtim i sigurt nga Allahu për besimtarët e devotshëm.

Përfitimet nga Ajeti:

• Miqësia me Allahun nuk arrihet me fjalë boshe, por me vepra të sinqerta, bindje dhe adhurim të vazhdueshëm.
• Besimtari i vërtetë jeton i qetë dhe i sigurt, sepse e di se Allahu është me të dhe se e ardhmja e tij është në duart e Mëshiruesit më të Madh.
• Kjo jetë është e përkohshme dhe e mangët; prandaj, ai që e lidh zemrën me Allahun nuk hidhërohet për humbjet materiale, sepse e di se shpërblimi i vërtetë është tek Allahu.
• Ky ajet na nxit të përpiqemi të bëhemi nga miqtë e Allahut, duke u afruar tek Ai me vepra të mira, lutje dhe pendim të sinqertë.
• Siguria dhe qetësia shpirtërore në këtë botë dhe në botën tjetër janë rezultat i afërsisë me Allahun – kjo është dhurata më e madhe që mund ta arrijë njeriu.