سوره یونس — آیه 62

معانی کلمات:

• أَوْلِيَاءَ: جمع «وَلیّ»، به معنای دوست، یار و یاور. در اینجا منظور کسانی است که خداوند را دوست دارند و در طاعت و بندگی او میکوشند.
• لَا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ: هیچ ترسی بر آنان نیست؛ یعنی از آینده و آنچه پیش رو دارند (از جمله سختیها و هولهای آخرت) هراسی ندارند.
• وَلَا هُمْ یَحْزَنُونَ: و اندوهگین نمیشوند؛ یعنی بر گذشته و چیزهایی که از دست دادهاند یا از دستشان رفته، غمگین نمیگردند.

تفسیر آیه:

آگاه باشید و بدانید که دوستان خداوند، کسانی هستند که با اطاعت و عبادت، ولایت و دوستی خدا را پذیرفتهاند و خداوند نیز با کرامت و لطف خود، سرپرستی و یاری آنان را بر عهده گرفته است. برای این بندگان برگزیده، هیچ ترسی از عذاب و کیفر الهی در آخرت و هیچ هراسی از هول و وحشتهای آن روز بزرگ وجود ندارد؛ زیرا آنان در دنیا با ایمان و عمل صالح، خود را از چنین سرنوشتی رهانیدهاند. همچنین آنان بر آنچه از لذتها و خوشیهای دنیوی که از دستشان رفته یا به دست نیاوردهاند، اندوهگین نمیشوند؛ زیرا دلهایشان به آنچه نزد خداست آرام گرفته و به قضای الهی راضی هستند. آنان میدانند که آنچه نزد خداست، بهتر و پایدارتر از هر چیز دنیوی است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه مژدهای بزرگ برای مؤمنان است که اگر در مسیر بندگی و اطاعت خداوند گام بردارند، از هر ترس و اندوهی در امان خواهند بود؛ چه در دنیا و چه در آخرت.
• محبت و دوستی با خداوند، تنها راه رسیدن به آرامش واقعی و رهایی از نگرانیها و غمهای زندگی است.
• کسانی که به خداوند توکل کنند و به قضای او راضی باشند، هیچگاه اسیر حسرت بر گذشته و ترس از آینده نخواهند شد.
• این آیه نشان میدهد که ولایت خداوند، بالاترین افتخار و کرامت برای بنده است و کسی که به این مقام برسد، در پناه امن الهی قرار میگیرد و هیچ نیرویی نمیتواند او را بترساند یا غمگین کند.