Surja Junus — Ajet 63

Kuptimet e fjalëve:

• Amanu (آمَنُوا): Besuan me sinqeritet në Allahun, engjëjt e Tij, librat e Tij, të dërguarit e Tij dhe ditën e fundit.
• Kanu yettekun (كَانُوا يَتَّقُونَ): Ishin të devotshëm, që e frikësoheshin Allahut duke iu bindur urdhrave të Tij dhe duke u larguar nga ndalesat e Tij.

Tefsiri i ajetit:

Kjo ajet fisnik përshkruan cilësitë e miqve të Allahut (evlijave), të cilët Allahu i ka dalluar me mbrojtje dhe nderim. Ata janë njerëz që e kanë besimin e vërtetë në Allahun dhe në të dërguarin e Tij, pa asnjë dyshim apo hezitim. Besimi i tyre nuk ishte vetëm fjalë, por bindje e plotë e zemrës dhe veprim praktik. Përveç besimit, ata dallohen edhe nga devotshmëria e vazhdueshme – pra, e kryejnë atë që Allahu i ka urdhëruar dhe e lënë atë që i ka ndaluar, duke e ruajtur veten nga mëkatet në çdo kohë dhe në çdo gjendje. Pra, miqësia me Allahun nuk fitohet me pretendime boshe, por me besim të sinqertë dhe me devotshmëri të vazhdueshme, e cila i mbështjell të gjitha veprimet e tyre.

Përfitimet nga ajeti:

1. Rruga për t'u bërë mik i Allahut është e qartë dhe e arritshme për të gjithë: besim i sinqertë dhe devotshmëri e vazhdueshme.
2. Devotshmëria nuk është vetëm largim nga harami, por edhe kryerje e obligimeve dhe veprave të mira me përkushtim.
3. Ky ajet na jep shpresë dhe na nxit që të përpiqemi vazhdimisht për t'u afruar me Allahun, sepse miqësia e Tij është nderi më i madh që mund ta arrijë njeriu.
4. Tregon se vlera e njeriut tek Allahu nuk matet me pasurinë apo pozitën, por me besimin dhe devotshmërinë e tij.