Surat Yunus — Ayat 78

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• تَلْفِتَنَا (taliftanā): ngalingake awake dhewe, ngalihake, mbujuk supaya ninggalake.
• الْكِبْرِيَاءُ (al-kibriyā'): kaluhuran, kamulyan, panguwasa, lan kamukten.
• بِمُؤْمِنِينَ (bimu'minīn): wong-wong kang percaya, kang mbenerake, kang ngakoni.

2) Tegesing ayat:

Para kaumé Fir'aun padha mangsuli marang Nabi Musa, "Apa kowé teka mrene arep ngalingake awake dhewe saka agama kang wis dadi lakuné para leluhur kita, yaiku nyembah brahala lan barang-barang liyané saliyané Allah? Lan apa kowé teka arep nggawé supaya kowé lan sedulurmu Harun padha oleh kamulyan lan panguwasa ing bumi Mesir? Awake dhewe iki ora bakal percaya lan ora bakal ngakoni menawa kowé loro iku pancèn utusané Allah."

Wangsulan iki nduduhake wataké wong-wong kang gumedhe lan wangkal. Padha ora gelem nampa bebener amarga mung manut marang tradhisi para leluhuré, lan amarga wedi kelangan kalungguhan lan panguwasa. Padha nganggep dakwahé Nabi Musa iku mung sihir lan upaya kanggo ngrebut kekuasaan, dudu panggilan marang tauhid lan kabeneran.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Aja dadi wong kang mung manut marang tradhisi tanpa mikir lan tanpa ngukur nganggo bebener. Tradhisi kang salah kudu ditinggal, sanajan wis dilakoni déning para leluhur.
• Aja nganti rasa gumedhe lan wedi kelangan kalungguhan ngalangi awake dhewe saka nampa bebener. Iki minangka lelara ati kang mbebayani banget.
• Dakwah marang agama Allah iku dudu upaya golek panguwasa utawa kamulyan donya, nanging mung kanggo ngajak manungsa marang dalan kang bener.
• Wong kang wangkal asring golek alesan kang ora masuk akal kanggo nolak bebener, kaya ta nganggep bebener iku sihir utawa tipu daya.
• Kudu tabah lan sabar nalika ngadhepi wong-wong kang nolak dakwah, kaya ta Nabi Musa lan Harun kang tetep ngajak sanajan ditampik kanthi kasar.
• Ayat iki mulangake supaya awake dhewe tansah mbukak ati marang bebener, lan ora dadi wong kang gumedhe lan rumangsa paling bener dhewe.