Sura Yunus — Werset 94

Znaczenie słów:

• فِي شَكٍّ – w wątpliwości, w niepewności.
• الَّذِينَ يَقْرَءُونَ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكَ – ci, którzy czytają Księgę przed tobą, czyli uczeni żydowscy i chrześcijańscy znający Torę i Ewangelię.
• الْمُمْتَرِينَ – wątpiących, mających wątpliwości co do prawdy.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

O Proroku! Jeśli miałbyś jakiekolwiek wątpliwości co do tego, co zesłaliśmy ci – a jest to Koran – to zapytaj tych, którzy czytają Księgi objawione przed tobą, czyli uczonych spośród Żydów i chrześcijan. Oni potwierdzą ci prawdę, ponieważ znajdują w swoich księgach opis twojej osoby i zapowiedź twojego posłannictwa. Ich własne pisma świadczą o tym, że to, co ci objawiono, jest prawdą od twojego Pana.

Zaprawdę, przyszła do ciebie prawda jasna i niepodważalna od twego Pana – a jest nią Koran. Nie bądź więc spośród tych, którzy mają wątpliwości co do tego, co zostało ci objawione, ani co do prawdziwości twojego posłannictwa. Ta wypowiedź ma charakter warunkowy i ma na celu podkreślenie pewności i oczywistości prawdy, a nie sugerowanie, że Prorok (niech spoczywa na nim pokój) rzeczywiście miał jakiekolwiek wątpliwości – był on bowiem najpewniejszym z ludzi w to, co mu objawiono.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Potwierdzenie prawdziwości Koranu i posłannictwa Proroka – werset ten ukazuje, że prawda objawiona Prorokowi znajduje potwierdzenie we wcześniejszych księgach, co wzmacnia wiarę w autentyczność przesłania islamu.
2. Zachęta do poszukiwania wiedzy i dowodów – islam nie jest religią ślepej wiary, lecz zachęca do dociekania, zadawania pytań i sięgania do źródeł wiedzy, aby utwierdzić się w prawdzie.
3. Jedność przesłania Bożego – wszystkie księgi objawione pochodzą od jednego Boga i potwierdzają się nawzajem. To uczy nas szacunku do wcześniejszych proroków i ich ksiąg oraz pokazuje, że islam jest kontynuacją i dopełnieniem tego samego boskiego przesłania.
4. Pewność wiary – werset uczy nas, że wiara muzułmanina powinna być oparta na pewności i przekonaniu, a nie na wątpliwościach. Zachęca nas do pogłębiania wiedzy religijnej, aby nasza wiara była mocna i niezachwiana.
5. Pocieszenie dla wierzących – gdy ktoś spotyka się z zaprzeczeniem prawdy ze strony ludzi Księgi, niech pamięta, że ich własne pisma potwierdzają tę prawdę, a ich zaprzeczanie wynika z uporu, a nie z niewiedzy.