Surah Hud — Aya 13

Ma’anonin Kalmomin:

• افْتَرَاهُ: ya ƙirƙira shi da kansa, ba daga Allah ba.
• مُفْتَرَيَاتٍ: waɗanda aka ƙirƙira su ba tare da gaskiya ba.
• مِن دُونِ اللهِ: baicin Allah, kamar gumaka, mutane, ko wasu halittu.

Fassarar Ayar:

Shin waɗannan mushrikai na Makka suna cewa: "Muhammad (SAW) ya ƙirƙira Alƙur’ani da kansa, ba wahayi daga Allah ba?" Idan haka ne, to ka gaya musu, ya Muhammad: "Ku kawo surori goma da aka ƙirƙira waɗanda suke kama da Alƙur’ani, ba tare da ku nemi gaskiya ba a cikinsu, kuma ku kira duk wanda kuke iya kira baicin Allah don su taimake ku a kan wannan ƙalubale, idan da gaske kuke cewa Alƙur’ani ƙirƙira ne." Wannan kalubale ne mai tsanani daga Allah ga dukan mutane da aljannu, domin su nuna cewa ba su iya kawo misalin ko ɗaya daga cikin surorin Alƙur’ani, balle surori goma.

Fa’idojin Ayar:

1. Wannan ayar tana nuna mu’ujizar Alƙur’ani da ƙarfinsa, domin Allah ya kalubalanci dukan halittu su kawo misalinsa, amma ba su iya ba, wanda hakan ke tabbatar da cewa Alƙur’ani daga Allah ne.
2. Ayar tana ƙarfafa imani da cewa Manzon Allah (SAW) mai gaskiya ne, domin idan Alƙur’ani ƙirƙira ne, da zai iya kawo misalinsa duk wani mai iya magana, amma ba su iya ba.
3. Tana nuna cewa Allah yana son ya shiryar da mutane ta hanyar hujjoji masu haske, ba ta hanyar tilastawa ba, domin ya bar musu zaɓi na gaskiya ko ƙarya.
4. Tana ƙarfafa musulmi su riƙa yin nazari a kan Alƙur’ani domin su ƙara fahimtar mu’ujizarsa, kuma su yi amfani da shi a matsayin hujja wajen kiran mutane zuwa ga addinin Allah.
5. Ayar tana nuna cewa Allah ba ya son ya bar ƙarya a kan annabinsa, domin ya kalubalanci maƙiyansa da abin da ba za su iya ba, wanda hakan ke nuna cewa addinin Musulunci gaskiya ne daga Ubangiji.