Soera Hud — Vers 70

Woordverklaringen:

• "Nakirahum" (نَكِرَهُمْ): Hij voelde afkeer en herkende hen niet; hij vond hun gedrag vreemd en ongepast.
• "Awjasa" (أَوْجَسَ): Hij verborg in zijn binnenste; hij hield zijn gevoelens verborgen.
• "Khifah" (خِيفَةً): Angst of vrees, die in zijn hart opkwam.

Tafsir (Uitleg van de Ayah):

Toen de engelen als gasten bij Profeet Ibrahim (vrede zij met hem) kwamen en hij hen een geroosterd kalf serveerde, merkte hij dat hun handen niet naar het eten reikten en dat zij er niet van aten. Dit was voor hem een teken dat zij geen gewone mensen waren, want gasten die het eten weigeren, wekken argwaan. Hij voelde zich ongemakkelijk en verborg zijn angst in zijn binnenste, omdat hij niet wist wie zij waren of wat zij van plan waren.

Toen de engelen zijn angst en ongerustheid opmerkten, stelden zij hem onmiddellijk gerust en zeiden: "Wees niet bang, o Ibrahim! Wij zijn geen mensen, maar engelen van jouw Heer. Wij zijn niet naar jou gestuurd om jou kwaad te doen, maar wij zijn gestuurd naar het volk van Lot (Lut) om hen te vernietigen vanwege hun zonden en wandaden."

Deze gebeurtenis toont de gastvrijheid van Ibrahim en zijn nobele karakter, maar ook de wijsheid van Allah in het geruststellen van Zijn profeten. Het leert ons dat angst voor het onbekende natuurlijk is, maar dat ware rust alleen komt door vertrouwen op Allah. De engelen kwamen niet met een boodschap van angst voor Ibrahim, maar met een boodschap van genade voor hem en rechtvaardigheid voor het volk van Lot.

Deze ayah herinnert ons eraan dat Allah altijd een uitweg biedt voor degenen die op Hem vertrouwen. Zelfs in momenten van onzekerheid en vrees, stuurt Hij Zijn hulp en geruststelling. Het versterkt ons geloof dat de rechtvaardigheid van Allah altijd zal zegevieren, en dat de vijanden van het geloof uiteindelijk vernietigd zullen worden, terwijl de gelovigen in veiligheid worden gebracht. Laten wij daarom altijd geduldig en vertrouwend zijn, want Allah is de Beste Beschermer en de Meest Barmhartige.