Сураи Худ Оят 70 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чун дид, ки ба он даст дароз намекунанд, ононро…

Худ · 70/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

فَلَمَّا رَأَىٰ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۚ قَالُوا لَا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍ ۝٧٠

🔤 Transliteration

Falammaa ra aaa aidiyahum laa tasilu ilaihi nakirahum wa awjasa minhum kheefah; qaaloo la takhaf innaaa ursilnaaa ilaa qawmi Loot

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва чун дид, ки ба он даст дароз намекунанд, ононро нохуш дошт ва дар дил аз онҳо бимнок шуд, гуфтанд: «Матарс, мо бар қавми Лут фиристода шудаем».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

— «نَكِرَهُمْ»: онҳоро ношинос ва амалашонро ғайриоддӣ ҳисобид, яъне аз рафторашон бад гумон бурд.

— «أَوْجَسَ»: дар дили худ пинҳон дошт, эҳсос кард.

— «خِيفَةً»: тарс, ҳарос.

Тафсири оят:

Ҳазрати Иброҳим (алайҳис-салом) ба меҳмонони худ таом — гӯшти гӯсфанди бирёншуда пешниҳод кард. Вақте дид, ки дастҳои онҳо ба сӯи таом дароз намешавад ва аз он намехӯранд, ин рафтор барои ӯ ғайриоддӣ ва ношинос буд. Дар дили худ аз онҳо тарс ҳис кард, зеро расму одати он замон чунин буд, ки агар меҳмон аз таоми мизбон нахӯрад, ин нишонаи нияти бад доштан буд. Фариштагон чун тарсу ҳароси ӯро диданд, гуфтанд: «Натарс! Мо фиристодагони Парвардигорем ва ба сӯи қавми Лут равона шудаем, то онҳоро ба сабаби кирдорҳои зишти худ ҳалок кунем». Пас аз ин суханон тарси Иброҳим бартараф шуд ва ӯ фаҳмид, ки инҳо меҳмонони оддӣ не, балки фариштагони Худованд ҳастанд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

— Меҳмоннавозӣ ва эҳтироми меҳмон аз сифатҳои неки паёмбарон аст, ки Иброҳим (алайҳис-салом) намунаи олии он буд.

— Инсон метавонад аз чизҳои ношинос тарс ҳис кунад, аммо бояд ба Худованд таваккал намояд, зеро Ӯ ҳамеша бо бандагони нек аст.

— Худованд фариштагонро барои иҷрои фармонҳои худ мефиристад ва ин нишонаи қудрати бепоёни Ӯст.

— Оят моро тарғиб мекунад, ки ба паёмбарон ва роҳи онҳо ибрат гирем ва аз азобҳои Худованд барои қавми гунаҳкор огоҳ бошем.

— Дар ин ҳикоят раҳмат ва адолати Худованд якҷоя зоҳир мешавад: раҳмат ба бандагони нек, азоб барои қавми фосиқ.

📜 Оят 68-72 — Сураи Худ

68كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا فِيهَا ۗ أَلَا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًا لِّثَمُودَ

Чунон ки гӯё ҳаргиз дар он диёр набудаанд. Огоҳ бошед, ки қавми Самуд ба Парвардигорашон кофир шуданд, ҳамоно, бар қавми Самуд лаънат бод!

69وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَىٰ قَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ ۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ

Ба таҳқиқ расулони Мо барои Иброҳим мужда озарданд. Гуфтанд: «Салом!» Гуфт: «Салом!» Ва лаҳзае баъд гӯсолае бирён хозир овард.

70فَلَمَّا رَأَىٰ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۚ قَالُوا لَا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍ

71وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِن وَرَاءِ إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ

Занаш, ки истода буд, хандид. Ӯро ба Исҳоқ хушхабар додем ва пас аз Исҳоқ ба Яъқуб.

72قَالَتْ يَا وَيْلَتَىٰ أَأَلِدُ وَأَنَا عَجُوزٌ وَهَٰذَا بَعْلِي شَيْخًا ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ

Зан гуфт: «Вой бар ман, оё дар ин пиронсолӣ мезоям ва ин шавҳари ман низ пир аст? Ин чизи аҷибест!»

← Оят 69 📖 Худ Оят 71 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

70Оят

Тарҷума — Худ 70

Сураи Худ Оят 70 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чун дид, ки ба он даст дароз намекунанд, ононро…

Сураи Оят 70/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 68–72. Ба Тоҷикӣ: Русский.