Худ сүресі — Аят 70

1. Сөздердің мағынасы:

• نَكِرَهُمْ — олардың қылығын жатсынып, күдіктенді.
• أَوْجَسَ — іштей сезімге бой алды, жүрегінде жасырын түйсік пайда болды.
• خِيفَةً — қорқыныш, үрей.
• لَا تَصِلُ إِلَيْهِ — қолдары тағамға жетпейді, яғни одан дәм татпайды.

1. Тәпсірі:

Ибраһим (ғ.с.) қонақтарына құрмет көрсетіп, қуырылған бұзау етін ұсынды. Бірақ олар қолдарын созып, тағамнан ауыз тимегенін көргенде, бұл жағдайды жатсынып, күдіктенді. Себебі сол замандағы әдет бойынша, қонақ тағамға қол созбаса, оның ниеті жаман болуы мүмкін деп есептелетін. Осыдан оның жүрегінде қорқыныш пайда болды. Періштелер оның бойындағы үрейді байқап: «Қорықпа, шынында біз Раббыңның елшілеріміз, Лұт қауымын жоюға жіберілдік», — деді. Бұл аят Ибраһимнің қонақжайлылығын, адамдық табиғатын және періштелердің шынайы миссиясын айқындайды.

1. Пайдаланатын ғибраттар:

• Қонаққа құрмет көрсету — иман мен адамгершіліктің белгісі. Ибраһим (ғ.с.) бұл істе үлгі болды.
• Қорқыныш пен үрей — адам баласына тән сезім, бірақ Аллаһ тағала өз елшілері арқылы жүрекке тыныштық пен сенімділік сыйлайды.
• Періштелер — Аллаһтың әмірін орындаушы көрінбейтін жаратылыстар. Олар адам кейпінде келуі мүмкін, бұл Аллаһтың құдіретінің бір көрінісі.
• Аяттағы оқиға — Аллаһтың әділдігі мен әмірінің сөзсіз орындалатынын еске салады. Лұт қауымының жойылуы — қияметке дейінгі ғибрат.
• Ислам — қонақжайлық, бейбітшілік және Аллаһқа сенімге шақыратын дін. Бұл аят мұсылмандарды сабырлы, мейірімді және Аллаһтың әміріне мойынсұнушы болуға тәрбиелейді.