Sure Hûd — Ayet 70

Kelime Anlamları:

• Nekirahüm: Onları yadırgadı, tanımadı, durumlarını yadırgadı.
• Evcese: İçinde gizledi, kalbine gizlice bir duygu düşürdü.
• Hîfe: Korku, endişe.
• Ursilnâ: Gönderildik, elçi olarak gönderildik.

Tefsir:

Hz. İbrahim (a.s.), misafir olarak gelen meleklere ikramda bulunmak için kesilmiş bir buzağıyı önlerine koymuştu. Fakat meleklerin elleri o buzağıya uzanmadı, yemeğe dokunmadılar. Bu durum Hz. İbrahim'i derinden yadırgattı. Çünkü o, cömertliği ve misafirperverliğiyle bilinen bir peygamberdi; gelen misafirlerin yemekten yememesi onun için alışılmadık ve endişe verici bir durumdu. Bu yadırgama ve tedirginlik, kalbine korku olarak yansıdı; içinden onların kötü niyetli olabileceğine dair bir his geçti. Bu korkusunu da gizledi, belli etmemeye çalıştı.

Melekler, Hz. İbrahim'in bu iç huzursuzluğunu ve yüzüne yansıyan endişesini fark ettiler. Onu rahatlatmak ve kalbindeki korkuyu gidermek için hemen şöyle dediler: "Korkma! Biz sana kötülük için gelmedik. Biz, Allah'ın gönderdiği melekleriz. Rabbinin emriyle, azgınlık ve sapkınlıkta ileri giden Lut kavmini helâk etmek üzere görevlendirildik."

Bu olay, Allah'ın dostları olan peygamberlerin bile insanlardan gelebilecek tehlikelere karşı doğal bir tedirginlik yaşayabileceğini, ancak Allah'ın onları her zaman koruyup desteklediğini gösterir. Aynı zamanda meleklerin, Allah'ın emriyle gönderildiklerinde, O'nun izni olmadan hiçbir kimseye zarar veremeyeceklerini de öğretir. Mümin için en büyük güvence, Allah'a olan güvenidir; O'nun koruması altında olan bir kul, hiçbir korkuya kapılmamalıdır. Bu kıssa, bizlere misafirperverliğin, ikramın ve güzel ahlakın önemini hatırlatırken, aynı zamanda Allah'ın emrine itaat edenlerin her türlü endişeden uzak olacağını da müjdeler.