Surah Hud — Aya 97

Ma’anonin Kalmomin:

• "Fir’auna": shi ne sarkin Masar a lokacin annabi Musa (AS).
• "Mala’insa": manyan mutanensa da shugabannin ƙabilarsa, waɗanda suke tattare da shi a cikin mulki da umarni.
• "Rashid": mai shiryuwa, mai kyau, wanda yake a kan gaskiya da adalci.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar Allah (SWT) yana bayyana cewa, ya aiko annabi Musa (AS) zuwa ga Fir’auna da manyan mutanensa (masu daraja da shugabanni) domin su yi imani da Allah kuma su bar shirka. Amma Fir’auna ya ƙi yarda da gaskiya, ya kuma umarci mutanensa su bi shi a kan kafirci da ƙaryatawa. Su kuwa manyan mutanensa sun bi umarninsa ba tare da tunani ba, sun bar umarnin Musa (AS) wanda yake da gaskiya. Sai Allah ya bayyana cewa, umarnin Fir’auna ba shi da wani shiryuwa ko alheri a ciki, domin shi umarni ne na jahilci, ɓata, da girman kai. Ba shi ne hanyar da za ta kai su ga alheri ba, amma yana kai su ne ga halaka da azaba.

Fahimtar Darussa Daga Ayar:

1. Imani da Allah yana buƙatar bin shiryuwa, ba bin son zuciya ko shugabanni ba.
2. Umarni na zalunci da kafirci ba su da amfani, kuma ba za su kai mutum ga alheri ba.
3. Ya kamata mu yi hattara daga bin manyan mutane ko shugabanni a kan ɓata, domin a ƙarshe za su kai mu ga halaka.
4. Kyautar Allah ga ’yan Adam ita ce ya aiko manzanni domin su shiryar da su zuwa ga gaskiya, don haka ya kamata mu yi godiya ta hanyar bin umarnin Allah da manzonsa.
5. Wannan ayar tana ƙarfafa mu mu nisantar da kai daga girman kai da son rai, mu kuma riƙa neman shiryuwa daga Allah a cikin dukkan al’amuranmu.