Йусуф сүрәсе — Аять 15

Сүзләр аңлатмасы:

• غَيَابَةِ الْجُبِّ — кое төбенең караңгылыгы, коеның иң тирән урыны.
• وَأَجْمَعُوا — алар бердәм карарга килделәр, ныклы ният кылдылар.
• لَتُنَبِّئَنَّهُم — син, әлбәттә, аларга хәбәр итәчәксең.
• وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ — алар сине танымаслар, синең кем икәнеңне сизмичә калырлар.

Аять тәфсире:

Ягъкуб галәйһиссәлам улы Йусуфны алар белән җибәрде. Алар аны еракка алып киттеләр һәм, бердәм карарга килеп, аны кое төбенә ташларга булдылар. Шул хәлдә, алар аны коега төшергән вакытта, Аллаһы Тәгалә Йусуфка вәхий иңдерде: «Син, әлбәттә, киләчәктә аларга бу эшләреңне — сиңа карата кылган явызлыкларын сөйләрсең, ә алар сине танымыйча, синең кем икәнеңне сизмичә калырлар». Бу — Аллаһының Йусуфка биргән зур юанычы һәм аның киләчәктә югары дәрәҗәгә ирешәчәгенә ишарә иде. Алар аны коега ташладылар, ә Аллаһы аны саклап калды һәм аның эшен уңайга борды.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгалә үз колларына, авыр чакларда да, юаныч һәм өмет бирә. Йусуф кое төбендә вәхий алды — димәк, Аллаһы колын беркайчан да ялгыз калдырмый.
• Явызлык кылган кешеләр, хәтта алар үз эшләрендә уңышка ирешсәләр дә, Аллаһының хөкеменнән кача алмыйлар. Аларның эшләре ахырда фаш булачак.
• Сабырлык һәм Аллаһыга тәвәккәллек — бәла-казалардан котылу юлы. Йусуфның кое төбендәге ышанычы аны бөеклеккә алып чыкты.
• Мөэмин кеше өчен иң авыр хәлдә дә Аллаһының ярдәме якын. Бу аять безгә өмет өйрәтә: нинди генә авырлык булмасын, Аллаһының рәхмәте һәм ярдәме һәрвакыт безнең белән.