یوسف سۈرىسى — ئايەت 15

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

• غَيَابَةِ الْجُبِّ: قۇدۇقنىڭ چوڭقۇر ئىچى، كۆزدىن يىراق جاى.
• أَجْمَعُوا: قەتئىي قارار قىلدىلار، بىرلىكتە ئىرادە باغلىدىلار.
• أَوْحَيْنَا: بىز ۋەھىي ئارقىلىق بىلدۈردۇق.
• لَتُنَبِّئَنَّهُم: چوقۇم ئۇلارغا خەۋەر بېرىسەن، ئۇقتۇرىسەن.
• لَا يَشْعُرُونَ: ئۇلار ھېس قىلمايدۇ، سەزمەيدۇ.

1. ئايەت تەپسىرى:

يەئقۇب ئەلەيھىسسالام ئوغۇللىرىنىڭ يۇسۇفنى ئېلىپ چىقىشىغا رۇخسەت قىلغاندىن كېيىن، ئۇلار يۇسۇفنى ئېلىپ يىراققا كەتتى. ئۇلار كۆزدىن غايىب بولغان چاغدا، ئۇنى قۇدۇقنىڭ چوڭقۇر ئىچىگە تاشلاشنى قەتئىي قارار قىلدى. ئۇلار بۇنى بىرلىكتە پىلانلاپ، ھېچكىم كۆرمەيدىغان جايدا ئەمەلگە ئاشۇردى.

ئەنە شۇ ۋاقىتتا، ئاللاھ تائالا يۇسۇف ئەلەيھىسسالامغا ۋەھىي قىلىپ خەۋەر بەردى: كەلگۈسىدە بىر كۈنى ئۇلارغا مۇشۇ قىلغان ئىشلىرىنى ئېيتىپ بېرىسەن، ئۇلار سېنى تونۇمايدۇ ۋە بۇ ئىشنىڭ ئاقىۋىتىنى سەزمەيدۇ. بۇ ۋەھىي يۇسۇف ئەلەيھىسسالامغا بىر چوڭ تەسەللى ۋە يېقىن كەلگۈسىدىكى ئۇلۇغ مەرتىۋىسىنىڭ ئالدىنقى خەۋىرى ئىدى.

بۇ ئايەتتىن ئىبرەت شۇكى: ئاللاھ تائالا ئۆزىنىڭ سۆيۈملۈك بەندىلىرىنى قىيىنچىلىق ئىچىدە قويۇپ قويمايدۇ. ئۇلارنىڭ دۈشمەنلىرى قانچىلىك مىكىر قىلسىمۇ، ئاللاھنىڭ تەدبىرى ئۇلارنىڭ مىكىرىدىن ئۈستۈن. يۇسۇف ئەلەيھىسسالام قۇدۇقتا يالغۇز قالغاندا، ئاللاھ ئۇنىڭغا ۋەھىي ئارقىلىق ياردەم بەردى ۋە كەلگۈسىدىكى ئۇلۇغ مەرتىۋىسىنى ئالدىن بىلدۈردى. بۇ شۇنى كۆرسىتىدۇكى، مۇئمىن كىشى قىيىنچىلىققا دۇچ كەلگەندە ئۈمىدسىزلىككە چۆكمەسلىكى، بەلكى ئاللاھنىڭ ياردىمىگە ۋە ھېكمىتىگە ئىشەنچ قىلىشى كېرەك. ھەر بىر قىيىنچىلىقنىڭ ئارقىسىدا ئاللاھ بىر ياخشىلىق ۋە بىر ئۇلۇغ مەقسەت يوشۇرۇپ قويغان بولۇشى مۇمكىن.