Surja Jusuf — Ajet 15

Kuptimet e fjalëve:

• غَيَابَتِ الْجُبِّ: fundi i errët i pusit, vendi i thellë ku nuk depërton drita.
• أَجْمَعُوا: u vendosën njëzëri, u pajtuan të gjithë për këtë veprim.
• لَتُنَبِّئَنَّهُم: do t’i njoftosh patjetër, do t’u tregosh.
• لَا يَشْعُرُونَ: nuk e ndiejnë, nuk e kuptojnë.

Tefsiri i ajetit:

Kur vëllezërit e Jusufit (alejhi selam) e morën atë nga babai i tyre Jakubi (alejhi selam), pasi iu lutën që t’ia lejonte ta merrnin me vete, ata u larguan me të nga sytë e njerëzve dhe u vendosën njëzëri që ta hidhnin në fundin e errët të pusit. Ata e realizuan planin e tyre të keq dhe e hodhën atë në pus.

Në atë moment të vështirë, Allahu i Madhërishëm i dërgoi shpallje (inspirim) Jusufit (alejhi selam), duke i dhënë siguri dhe qetësi në zemër, dhe i premtoi atij se një ditë do t’u tregojë vëllezërve të tij këtë vepër të tyre të keqe, ndërsa ata nuk do ta kuptojnë se ai është Jusufi për shkak të lartësisë së gradës së tij dhe kohës së gjatë që ka kaluar. Kjo ishte një ngushëllim për Jusufin dhe një shenjë se Allahu është me të dhe do ta ngrejë lart.

Përfitimet nga ajeti:

1. Allahu i Madhërishëm nuk i lë robërit e Tij besnikë vetëm në vështirësi; Ai u jep atyre siguri, durim dhe shpresë, ashtu siç i dha Jusufit (alejhi selam) në fund të pusit.
2. Komplotet dhe planet e njerëzve, sado të mëdha që të jenë, nuk mund ta ndryshojnë caktimin e Allahut; Ai i kthen dredhitë e tyre kundër tyre.
3. Durimi dhe besimi te Allahu në momentet më të vështira janë çelësi i fitores dhe i ngritjes në shkallët më të larta.
4. Allahu i mëshiron robërit e Tij duke u dhënë atyre lajme të mira dhe premtime të sigurta, që i bëjnë zemrat e tyre të qetësohen dhe t’i forcojnë në rrugën e Tij.
5. Ky ajet na mëson se e keqja që bëjnë njerëzit nuk mbetet e fshehur përjetë; Allahu do ta zbulojë atë në kohën e duhur, edhe nëse vonohet.