Surah Yusuf — Aya 41

Ma'anar Kalmomi:

• "Yā Ṣāḥibayis-Sijni": Ya abokina biyu na kurkuku.
• "Yasqī Rabbahū Khamrā": Zai shayar da maigidansa (sarkin) giya.
• "Yuslab": Za a gicciye shi (a rataye shi a kan itace).
• "Qaḍiyal-Amru": An yanke hukunci, al'amarin ya ƙare.

Tafsirin Ayar:

Yusuf (A.S.) ya fassara mafarkin abokansa biyu da ke kurkuku tare da shi, yana cewa: "Ya ku abokaina biyu na kurkuku! Amma ɗayan ku (wanda ya ga yana matse inabi) zai fita daga kurkuku, ya koma aikin sa na shayar da sarki giya. Amma ɗayan (wanda ya ga yana ɗaukar burodi a kai) za a kashe shi ta hanyar gicciye shi, sa'an nan tsuntsaye su ci daga kan sa. Hukuncin da kuka nemi bayani a kansa ya ƙare, kuma abin da na gaya muku zai faru ba makawa, ko da kun yi wasa da mafarkin ko kuwa da gaske."

Wannan fassara ta tabbatar da cewa mafarkin su ba wasa ba ne, domin Yusuf ya san cewa Allah ne ya masa wahayi da fassarar mafarkai, don haka ya bayyana musu gaskiya ba tare da wata shakka ba.

Fa'idodin Darasi:

1. Imani da cewa ilimin da Allah ya bai wa mutane na musamman (kamar annabawa) gaskiya ne, kuma dole ne a amince da shi.
2. Nuna cewa masifa da wahala (kamar zaman kurkuku) ba sa rage darajar mutum idan yana da imani da haƙuri, domin Yusuf ya kasance mai taimako ga mutane ko da a cikin kurkuku.
3. A koyi gaskiya da bayyana abin da ya dace ba tare da jin tsoron mutane ba, domin Yusuf bai ɓoye musu mummuna sakamako ba.
4. A san cewa hukuncin Allah ya zama dole, kuma babu wani abin da zai iya hana shi, don haka mu dogara ga Allah a kowane hali.
5. A koyi kyautatawa da tausayi ga waɗanda ke cikin wahala, kamar yadda Yusuf ya taimaka wa abokansa a kurkuku.