Йусуф сүресі — Аят 56

1. Сөздердің мағынасы:

• مَكَّنَّا — орнықтырдық, билік бердік, мүмкіндік жасадық.
• يَتَبَوَّأُ — тұрақтайды, қоныстанады, өзіне орын алады.
• نُصِيبُ — жеткіземіз, тигіземіз, нәсіп етеміз.
• الْمُحْسِنِينَ — жақсылық жасаушылар, ізгі амал иелері.

1. Тәпсірі:

Алла Тағала Жүсіпті (ғ.с.) зынданнан аман-есен шығарғаны сияқты, оны Мысыр жерінде де билік пен ықпалға ие етіп, орнықтырды. Енді ол қалаған жеріне қоныстанып, қалаған жерінде тұра алатын дәрежеге жетті. Бұл — Алланың оған деген ерекше мейірімі мен сыйы еді.

Алла Тағала Өзінің рақымын қалаған құлына жеткізеді — бұл дүниеде де, ақыретте де болады. Ал ізгі амал жасаушылардың, яғни сабыр етіп, жақсылықтан таймағандардың сауабын ешқашан жоғалтпайды, керісінше толық беріп, кемітпейді.

Бұл аят Жүсіп пайғамбардың өміріндегі үлкен бетбұрысты — қиындықтан кейінгі жеңілдікті, зынданнан кейінгі билікті бейнелейді. Сонымен қатар әрбір мүмінге үміт береді: қандай қиындық болса да, Алланың рақымы кең, Ол ізгілердің еңбегін зая кетірмейді.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Алла Тағала қалаған құлына дүниеде де, ақыретте де рақым етеді — бұл Оның шексіз мейірімінің көрінісі.
• Қиындық пен сынақтан кейін жеңілдік пен жақсылық келуі мүмкін — Жүсіптің (ғ.с.) өмірі соған дәлел.
• Жақсылық жасау, сабыр ету ешқашан зая кетпейді — Алла ізгілердің сауабын толық береді.
• Бұл аят мүміндерді ізгі амалға, сабырға және Алланың рақымына үміт етуге шақырады.
• Ислам — үміт пен әділдік діні: кім жақсылық жасаса, ол міндетті түрде өз нәтижесін көреді.