سوره یوسف — آیه 56

معانی کلمات:

• مَکَّنَّا: قدرت و فرمانروایی دادیم، جایگاهی استوار بخشیدیم.
• یَتَبَوَّأُ: منزل میگیرد، سکونت میکند.
• نُصِیبُ: میرسانیم، عطا میکنیم.
• أَجْرَ: پاداش، ثواب.

تفسیر آیه:

همانگونه که خداوند یوسف را از زندان نجات داد و نعمت خود را بر او تمام کرد، در ادامه نیز او را در سرزمین مصر قدرت و حکومت بخشید، به گونهای که یوسف در آن سرزمین هر جا که میخواست منزل میگرفت و به هر نقطهای که اراده میکرد میرفت. این تمکین و قدرت، پاداشی برای صبر و تقوای او در برابر سختیها و وسوسهها بود. خداوند رحمت خود را به هر کس از بندگانش که بخواهد میرساند و آن را ویژه بندگان صالح و شایسته قرار میدهد. او پاداش نیکوکاران را هرگز ضایع نمیکند و کسانی که کار نیک انجام میدهند و در راه او صبر پیشه میکنند، اجر و ثواب کامل خود را در دنیا و آخرت دریافت خواهند کرد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که خداوند هرگز بندگان صابر و نیکوکار خود را فراموش نمیکند و در سختترین شرایط، گشایش و پیروزی را نصیب آنان میکند.
• قدرت و حکومت دنیوی اگر در مسیر رضای خدا و خدمت به خلق باشد، نعمتی الهی و ارزشمند است، نه مایه غرور و سرکشی.
• سنت خداوند بر این است که رحمت و نعمت خود را به کسانی عطا کند که شایسته آن باشند و در راه او احسان و نیکی کنند.
• انسان مؤمن باید بداند که هیچ عمل خیری، هر چند کوچک، نزد خداوند بیپاداش نمیماند و خداوند حساب همه اعمال را دقیق نگه میدارد.