Yusif surəsi — Ayə 56

Kəlmələrin mənaları:

• Məkkəna – möhkəm yerləşdirdik, imkan verdik, hökmranlıq verdik.
• Yətəbəvvə – məskən salar, yer tutar, qərar tutar.
• Nüsib – yetişdiririk, nəsib edirik, çatdırırıq.

Təfsir:

Allah-təala Yusif peyğəmbərə (əleyhissalam) böyük bir lütf və mərhəmət göstərdi. O, zindandan çıxdıqdan sonra Allah onu Misir torpağında yüksək məqama, hökmranlığa və geniş imkanlara nail etdi. Yusif (ə) artıq o torpaqda istədiyi yerdə məskən sala bilir, istədiyi kimi hərəkət edə bilirdi. Bu, Allahın Öz bəndələrinə verdiyi böyük bir nemət idi.

Bu hadisədən dərs alırıq ki, Allah-təala Öz mərhəmətini istədiyi bəndəsinə nəsib edər. O, kimə istəsə, dünyada və axirətdə rəhmətini bəxş edər. Heç kəs Allahın rəhmətindən ümidini kəsməməli, hər çətinlikdən sonra bir asanlıq olduğunu unutmamalıdır.

Allah-təala buyurur ki, yaxşılıq edənlərin, gözəl əməl sahiblərinin mükafatını əsla itirməz. Yusif peyğəmbər (ə) uzun illər çəkdiyi müsibətlərə, zindan həyatına, qardaşlarının xəyanətinə səbirlə dözdü, iffətini qorudu, Allah yolunda gözəl əməllər etdi. Allah da onun bu səbrinin və gözəl əməllərinin əvəzini dünyada yüksək məqamla verdi, axirətdə isə daha böyük mükafatlar gözləyir.

Ey mömin qardaşlar! Bu ayə bizə öyrədir ki, çətinliklər müvəqqətidir, səbr və gözəl əməl isə daimidir. Kim Allah yolunda səbir edər, yaxşılıq edərsə, Allah onu heç vaxt zay etməz. Bəzən mükafat dünyada gəlir, bəzən axirətə saxlanılır, amma Allahın vədi haqdır. Gəlin Yusif peyğəmbər kimi səbirli olaq, gözəl əxlaqımızı qoruyaq və Allahın rəhmətindən ümidimizi kəsməyək. Çünki Allahın rəhməti genişdir və O, yaxşılıq edənlərin mükafatını mütləq verəcəkdir.