Surja Jusuf — Ajet 84

Kuptimet e fjalëve:

• تَوَلَّى عَنْهُمْ: u largua prej tyre, u kthye me fytyë nga ata.
• يَا أَسَفَى: shprehje e hidhërimit të madh dhe pikëllimit të thellë.
• ابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ: iu zbardhën sytë, pra humbi shikimin nga të qarat e shumta.
• كَظِيمٌ: ai që e mban hidhërimin brenda vetes dhe nuk e shfaq atë, duke e gëlltitur pikëllimin.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi dëgjoi fjalët e bijve të tij, Jakubi (alejhi selam) u largua prej tyre, duke u kthyer nga ata me fytyrë të mërzitur, sepse nuk donte t'i dëgjonte më ato fjalë që i shtonin dhimbjen. Ai tha me një zë të mbushur me pikëllim: "O hidhërimi im i madh për Jusufin!" – duke shprehur mallin dhe dhimbjen e thellë për djalin e tij të dashur. Nga pikëllimi i tepërt dhe të qarat e vazhdueshme, sytë e tij u zbardhën dhe humbi shikimin, sepse i kishte qarë aq shumë sa iu dobësua shikimi derisa u verbua. Megjithatë, ai ishte njeri që e fshihte dhimbjen e tij, duke e mbajtur hidhërimin brenda vetes pa u ankuar para njerëzve, duke duruar me një durim të madh.

Përfitimet nga Ajeti:

Ky ajet na mëson durimin e jashtëzakonshëm të pejgamberëve në sprova, sepse Jakubi (alejhi selam) e humbi shikimin nga dhimbja, por nuk u ankua kurrë para krijesave, duke treguar se durimi nuk do të thotë mungesë ndjenjash, por kontroll i tyre. Gjithashtu, na mëson se dashuria e sinqertë e prindit për fëmijën e tij është e natyrshme dhe e lavdërueshme, dhe se shprehja e hidhërimit nuk bie ndesh me durimin, përderisa njeriu nuk ankohet ndaj Zotit. Ky ajet na fton të jemi të durueshëm në sprova dhe t'i drejtohemi Allahut me lutje, duke ditur se pas çdo vështirësie vjen lehtësimi, ashtu siç erdhi lehtësimi për Jakubin kur ia ktheu Allahu Jusufin dhe ia kthye shikimin.