Soera Yusuf — Vers 84

Uitleg van enkele woorden:

• Tawallā: Hij keerde zich van hen af en wendde zich van hen weg.
• Yā asafā: Een uitroep van diepe spijt en intens verdriet.
• Ibyaddat ‘aynāhu: Zijn ogen werden wit, wat betekent dat hij zijn gezichtsvermogen verloor door het vele huilen.
• Kazīm: Iemand die zijn verdriet en woede in bedwang houdt en het niet naar buiten brengt.

Uitleg van de vers:

Toen Ya‘qoeb (vrede zij met hem) hoorde wat zijn zonen over Yoesoef (vrede zij met hem) zeiden en hun harde woorden en beschuldigingen vernam, wendde hij zich van hen af. Zijn hart was vervuld van pijn en zijn ziel was diepbedroefd. Hij riep uit: "O mijn diepe spijt en groot verdriet om Yoesoef!" Zijn ogen werden wit door het intense verdriet en het vele huilen, totdat hij zijn gezichtsvermogen verloor. Toch bleef hij geduldig en verborg hij zijn leed voor de mensen; hij klaagde niet en uitte geen ontevredenheid over de beschikking van Allah. Hij hield zijn hart vol verdriet, maar zijn tong bleef geduldig en zijn hoop op Allah bleef standvastig.

Een les en aansporing:

Deze vers toont ons de diepte van de liefde van een vader voor zijn kind, en hoe het verlies van een geliefde een enorm verdriet kan veroorzaken. Tegelijkertijd leert het ons dat ware geduld niet betekent dat men geen pijn voelt, maar dat men ondanks de pijn zijn toevlucht tot Allah blijft nemen en niet klaagt over Zijn besluit. Dit is een uitnodiging aan ons allen om in tijden van beproevingen standvastig te blijven, onze harten te zuiveren van wanhoop, en te vertrouwen op de wijsheid van Allah. Want achter elke beproeving schuilt een groter plan, en de beloning van degenen die geduldig zijn, is onmetelijk. Moge Allah ons leiden naar geduld en tevredenheid met Zijn besluit, en moge Hij ons verenigen met onze geliefden in het Paradijs.