സൂറ യൂസുഫ് — ആയത്ത് 84

യാക്കൂബ് നബി (അ) മക്കളിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചകന്നു. അവരുടെ സംസാരം കേട്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് വേദനകൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "യൂസുഫിന്റെ വിയോഗത്തിൽ എന്തൊരു ദുഃഖം! എന്തൊരു സങ്കടം!" ഈ അതിതീവ്രമായ ദുഃഖം മൂലം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളുടെ കൃഷ്ണമണി നഷ്ടപ്പെട്ട് രണ്ട് കണ്ണുകളും വെളുത്തുപോയി. എത്രയോ കരച്ചിലും വിലാപവും കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു. എന്നിട്ടും അദ്ദേഹം തന്റെ ദുഃഖം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി നിർത്തി. പരാതികളും പ്രലാപങ്ങളും പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ക്ഷമയോടെ സഹിച്ചുനിന്നു.

ഈ സംഭവത്തിൽ നിന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ട പാഠങ്ങൾ ഏറെയാണ്. ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ പോലും ക്ഷമയും ദൈവഭക്തിയും കൈവിടാതിരിക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം. യാക്കൂബ് നബി (അ) തന്റെ പ്രിയപുത്രന്റെ വിയോഗത്തിൽ ദുഃഖിച്ചെങ്കിലും അല്ലാഹുവിനോടുള്ള പരാതി പറഞ്ഞില്ല. തന്റെ ദുഃഖം അദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിനോട് മാത്രം വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു. ഇതാണ് ഒരു സത്യവിശ്വാസിയുടെ മാതൃക. ദുഃഖങ്ങളും വേദനകളും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ അവയെ നേരിടുമ്പോൾ നാം അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് മാത്രം സഹായം തേടുകയും ക്ഷമ കൈക്കൊള്ളുകയും വേണം. ക്ഷമയുടെ പ്രതിഫലം അല്ലാഹു ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയില്ല. യാക്കൂബ് നബി (അ) ഒടുവിൽ തന്റെ പ്രിയപുത്രനുമായി വീണ്ടും ഒന്നിക്കുകയും അവരുടെ കണ്ണുകൾക്ക് കാഴ്ച തിരികെ ലഭിക്കുകയും ചെയ്തത് ഇതിന് തെളിവാണ്. അതിനാൽ, ജീവിതത്തിൽ എത്ര വലിയ പ്രതിസന്ധി വന്നാലും അല്ലാഹുവിൽ പ്രത്യാശയർപ്പിച്ച് ക്ഷമ കൈക്കൊള്ളുക. അല്ലാഹുവിന്റെ സഹായം ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നവർക്കൊപ്പമാണ്.