Surja Ibrahim — Ajet 16

Kuptimet e fjalëve:

• Min veraihi (مِّن وَرَائِهِ): Përballë tij, para tij.
• Xhehennem (جَهَنَّمُ): Xhehenemi, zjarri i përjetshëm.
• Maaun sadid (مَّاءٍ صَدِيدٍ): Ujë që rrjedh nga lëkurat e banorëve të zjarrit, përzierje qelbi dhe gjaku.

Tefsiri i ajetit:

Ky ajet i bekuar na tregon gjendjen e tmerrshme të atij që ka mohuar të vërtetën dhe ka treguar mendjemadhësi ndaj thirrjes së Zotit. Para këtij jobesimtari, në Ditën e Gjykimit, ndodhet Xhehenemi që e pret atë, duke qenë vendbanimi i tij i përjetshëm. Ai do të hidhet në zjarr dhe do të mundohet në të. Për më tepër, atij do t'i jepet për të pirë ujë i ndyrë, i cili është qelbi dhe gjaku që rrjedh nga trupat e banorëve të zjarrit. Ky ujë i neveritshëm nuk do ta shuajë aspak etjen e tij, por përkundrazi, do ta shtojë vuajtjen dhe dhembjen e tij. Ai do të mbetet gjithmonë në këtë gjendje të tmerrshme, duke vuajtur nga etja dhe nga llojet e tjera të dënimeve, pa pushim dhe pa shpresë për çlirim.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Ky ajet na bën të ditur se fundi i jobesimtarëve dhe mendjemëdhenjve është Xhehenemi, dhe se ata do të përballen me dënimin më të rëndë.
2. Na mëson se vuajtjet në Xhehenem janë të shumëllojshme, duke përfshirë etjen dhe ushqimin me gjëra të neveritshme, gjë që tregon drejtësinë e plotë të Zotit në dënimin e atyre që e mohuan Atë.
3. Ajeti na nxit që të jemi mirënjohës ndaj Zotit për udhëzimin në Islam dhe për shpëtimin nga ky dënim i tmerrshëm, duke na bërë të përpiqemi vazhdimisht për t'iu afruar Atij me vepra të mira.
4. Na kujton se jeta e kësaj bote është e përkohshme dhe se vendimi i vërtetë është në botën tjetër, prandaj duhet të përgatitemi për atë ditë me besim dhe vepra të mira.