Surja Ibrahim — Ajet 15

Kuptimet e fjalëve:

• اسْتَفْتَحُوا – kërkuan ndihmë dhe fitore nga Allahu.
• خَابَ – dështoi, humbi dhe u zhgënjye.
• جَبَّارٍ – tiran, ai që i detyron njerëzit me dhunë dhe forcë.
• عَنِيدٍ – kokëfortë, ai që e kundërshton të vërtetën me vetëdije dhe nuk e pranon atë.

Tefsiri i ajetit:

Kur të dërguarit e Allahut u përballën me armiqtë e tyre dhe me mohimin e popujve, ata iu drejtuan Zotit të tyre me lutje, duke kërkuar ndihmën dhe fitoren e Tij kundër atyre që i mohonin dhe i luftonin. Allahu iu përgjigj lutjes së tyre dhe i ndihmoi ata. Ndërsa çdo tiran kokëfortë që e refuzonte të vërtetën dhe nuk e pranonte atë, edhe pse i ishte bërë e qartë, pësoi humbje të plotë dhe dështoi në qëllimet e tij. Ai që i detyronte njerëzit të ndiqnin rrugën e tij me forcë dhe dhunë, dhe që e kundërshtonte të vërtetën me kokëfortësi, u shkatërrua dhe u zhduk, sepse Allahu gjithmonë e mbron të vërtetën dhe e ndihmon fenë e Tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Të dërguarit e Allahut, edhe pse ishin njerëzit më të devotshëm dhe më të duruar, iu drejtuan Zotit me lutje për ndihmë – kjo na mëson se lutja është arma më e fortë e besimtarit në çdo situatë.
2. Fitorja është gjithmonë në anën e të vërtetës, edhe nëse vonohet, sepse Allahu nuk e lë pa ndihmuar fenë e Tij dhe robërit e Tij të sinqertë.
3. Tiranët dhe kokëfortët, sado të fortë dhe të fuqishëm që duken, janë të dënuar me humbje dhe shkatërrim, sepse fuqia e tyre është e kufizuar, ndërsa fuqia e Allahut është e pakufishme.
4. Ajeti na nxit të mos i frikësohemi tiranëve dhe armiqve, por t'i mbështetemi Allahut dhe t'i kërkojmë ndihmë Atij, sepse Ai është mbrojtësi më i mirë i besimtarëve.