Surat Al-Hijr — Ayat 10

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• شِيَعِ (syiya'i): tegesé golongan-golongan utawa umat-umat kang padha ngumpul ing sawijining agama utawa dalan.
• الْأَوَّلِينَ (al-awwalin): tegesé wong-wong kang sadurungé, yaiku umat-umat kang wis kepungkur.

1. Tafsir ayat:

Demi Allah, sak tenané Ingsun (Allah) wis ngutus para rasul sadurungé kowé (Muhammad) ana ing tengah-tengah golongan umat kang wis kepungkur. Para rasul mau padha diutus marang umat-umat kang wis dibagi dadi pirang-pirang golongan miturut agama lan dalané dhéwé-dhéwé. Kaya déné kowé saiki diutus marang umatmu, mengkono uga para rasul sadurungé uga diutus marang umat-umaté. Lan kaya déné umatmu ana kang nggawé goroh marang kowé, mengkono uga umat-umat sadurungé padha nggawé goroh marang para rasulé. Mulané kowé aja padha susah lan aja padha kuwatir, amarga iki wis dadi kelumrahané para rasul sadurungé. Allah ngandhakake bab iki marang kowé supaya atimu dadi tentrem lan kuwat ing bab sabar lan tabah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yèn saben umat mesthi ana rasulé dhéwé-dhéwé, mula ora ana umat kang ora tau diutus rasul.
• Ayat iki nglipur ati Rasulullah lan uga kita kabèh: yèn ana wong kang nggawé goroh utawa ngece marang dakwah Islam, iku dudu bab anyar, amarga para rasul sadurungé uga ngalami kaya mengkono.
• Ayat iki nuwuhake semangat sabar lan tabah ing dalan dakwah, amarga perjuangan para rasul sadurungé uga ora gampang.
• Ayat iki nuduhake yèn Allah tansah ngopeni lan njaga para rasulé, lan mesthi ana pitulungan kanggo wong-wong kang sabar lan iman.
• Ayat iki ngajak kita supaya ora wedi lan ora mundur saka dalan Islam, amarga wis akeh tuladha saka umat-umat sadurungé kang padha ngadhepi cobaan nanging tetep teguh.