سوره حجر — آیه 22

معانی کلمات:

• لَوَاقِحَ: جمع «لاقحه» به معنای باردارکننده؛ بادهایی که ابرها را بارور میکنند و آب را در دل آنها میگسترانند.
• فَأَسْقَیْنَاکُمُوهُ: پس آن آب را برای نوشیدن شما قرار دادیم.
• بِخَازِنِینَ: نگهدارندگان و ذخیرهکنندگان.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به یکی از نشانههای قدرت و رحمت خود اشاره میکند و میفرماید: ما بادها را فرستادیم در حالی که باردارکننده ابرها هستند؛ یعنی بادها ابرها را میبارانند و آب را در آنها جمع میکنند، سپس از آن ابرهای بارور شده، آب باران را از آسمان نازل کردیم و آن را برای شما نوشیدنی قرار دادیم. این آبی که از آسمان میبارد، مایه حیات شما، زمینهایتان و چهارپایانتان است. اما شما ای انسانها، قدرت ذخیره کردن و نگهداری این آب را در زمین ندارید؛ بلکه این خداست که آن را در دل زمین، چشمهها و چاهها ذخیره میکند تا در زمان نیاز از آن بهرهمند شوید. اگر خداوند نمیخواست، این آب در زمین فرو نمیرفت و یا به صورت قابل استفاده باقی نمیماند؛ پس این لطف و رحمت اوست که آب را برای شما حفظ میکند.

فواید و درسهای آیه:

• این آیه انسان را به تفکر در نظام آفرینش دعوت میکند؛ اینکه بادها، ابرها و باران همگی در مسیر خدمت به بشر قرار گرفتهاند، نشانه علم و حکمت بیپایان خداست.
• انسان هرچقدر هم پیشرفت کند، نمیتواند آب را به صورت طبیعی و در مقیاس گسترده ذخیره کند؛ این یادآور ضعف انسان و بینیازی خداوند است و انسان را به تواضع در برابر خالق دعوت میکند.
• این آیه شکرگزاری را در دل انسان زنده میکند؛ زیرا هر جرعه آبی که مینوشیم، یادآور رحمت الهی است و محبت خدا را در قلب افزایش میدهد.
• توجه به این نعمت بزرگ، انسان را به حفظ منابع آب و استفاده درست از آن ترغیب میکند، چرا که این نعمت الهی امانتی در دست ماست.