سوره حجر — آیه 39

معانی کلمات:

• أَغْوَيْتَنِي: مرا گمراه کردی و از راه راست بازداشتی.
• لَأُزَيِّنَنَّ: هر آینه زینت خواهم داد و نیکو جلوه خواهم داد.
• لَأُغْوِيَنَّهُمْ: هر آینه آنان را گمراه خواهم کرد.

تفسیر آیه:

ابلیس پس از آنکه از درگاه الهی رانده شد و لعنت ابدی بر او قرار گرفت، در پاسخ به خداوند چنین گفت: «پروردگارا! به سبب آنکه مرا گمراه ساختی و از رحمت خود دور کردی، سوگند یاد میکنم که در زمین، راههای گناه و معصیت را برای فرزندان آدم چنان زیبا و جذاب جلوه دهم که دلشان به سوی آن متمایل شود و آن را نیکو بپندارند. و همچنین سوگند میخورم که همه آنان را — به جز بندگان مخلص و برگزیدهات — از راه راست منحرف سازم و به بیراهه کشانم.» او با این سخن، دشمنی دیرینه خود را با انسان اعلام کرد و وعده داد که تمام تلاش خود را برای فریب دادن آدمیان و دور ساختن آنان از عبادت و اطاعت پروردگار به کار گیرد.

فواید و پیامهای آیه:

• دشمنی ابلیس با انسان حقیقی و آشکار است؛ او در صدد است تا با تزیین گناهان، انسان را از مسیر سعادت بازدارد. پس مؤمن باید همواره هوشیار باشد و فریب ظواهر فریبنده دنیا را نخورد.
• زیبایی گناه در نظر انسان، از القائات شیطان است؛ پس هرگاه عملی ناپسند در نظرمان زیبا جلوه کرد، باید بدانیم که این وسوسهای از جانب دشمن است و از خداوند یاری بطلبیم.
• رحمت و هدایت الهی تنها پناهگاه امن در برابر وسوسههای شیطانی است؛ کسانی که به خدا توکل کنند و ایمان خالص داشته باشند، از گزند ابلیس در امان خواهند ماند.
• این آیه نشان میدهد که شیطان تنها بر بندگان مخلص خدا تسلطی ندارد؛ بنابراین راه نجات از وسوسههای او، اخلاص در عبادت و پناه بردن به خداوند است.