ሱረቱ አል-ሂጅር — አንቀጽ 48

የቃላት ትርጉም፦

• لَا يَمَسُّهُمْ — አይነካቸውም፣ አይደርስባቸውም።
• نَصَبٌ — ድካም፣ ደከመኝ ሰለቸኝ፣ ጉልበት ማጣት።
• بِمُخْرَجِينَ — ወጪ ተደራጆች፣ ከገነት የሚወጡ።

የአንቀጹ ተመራማሪ ትንታኔ፦

አላህ ሱብሃነሁ ወተዓላ በዚህ አንቀጽ የገነትን ሁለት ታላላቅ ጸጋዎች ገልጿል፦

ቀዳሚ፦ የገነት ሰዎች በገነት ውስጥ ምንም ዓይነት ድካም፣ ሰለቸት፣ ወይም ጉልበት ማጣት አይነካቸውም። በምድር ላይ የነበራቸው ድካም፣ ሐዘን፣ ጭንቀትና መከራ ሁሉ ይወገድላቸዋል። በገነት ውስጥ የሚገኙት ፍጹም እረፍትና ደስታ ብቻ ነው።

ሁለተኛ፦ እነርሱ ከገነት የሚወጡ አይደሉም፤ በውስጧ ዘላለም ዘውታሪዎች ናቸው። ይህ የነገሥታት ጸጋ ፍጹም መሆኑን ያረጋግጣል — ማንኛውም ጸጋ መጥፋት ወይም መወገድ ካለበት ፍጹም አይደለምና። የገነት ሰዎች ደግሞ ዘላለማዊ በሆነችው ገነት ውስጥ ይኖራሉ፣ ሞት የለም፣ መውጣት የለም፣ መቀየር የለም።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፦

1. አላህ ለበጎ ሠሪዎቹ ያዘጋጀው ጸጋ ፍጹም ነው — ድካምም ሆነ መውጣት የሌለበት።
2. የገነት ሕይወት ዘላለማዊ መሆኗ የሙእሚኑን ልብ ያረጋል፤ በዚህ ዓለም የሚደርስበት ድካምና ጭንቀት ሁሉ ጊዜያዊ መሆኑን ያስታውሰዋል።
3. ይህ አንቀጽ ለትዕግሥተኞችና ለበጎ ሠሪዎች ታላቅ ማበረታቻ ነው — የዚህ ዓለም ድካም በገነት ዘላለማዊ እረፍት ይተካልና።
4. አላህ ለባሮቹ ያለው ርኅራኄ ግዙፍ ነው — ድካምን የሚያስወግድላቸውና ዘላለም በደስታ የሚያኖራቸው መሆኑን ያሳያል።
5. የገነት ጸጋ በምድራዊ ሕይወት ከሚታወቁት ጸጋዎች ሁሉ የላቀ መሆኑን ያስረዳል — ምክንያቱም በምድር ላይ ያለ ጸጋ በድካምና በመጥፋት ስጋት የተሞላ ነው።