Surah An-Nahl — Talata 103

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يُلْحِدُونَ – tumutukoy sa mga taong nag-aakusa at nagtuturo (kay Propeta Muhammad) sa pamamagitan ng pagsasabi ng kasinungalingan.
• أَعْجَمِيّ – isang taong hindi matatas magsalita ng Arabic, o may kapansanan sa pagsasalita nito kahit na siya ay Arabo.
• لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُبِين – ang wikang Arabic na malinaw, matatas, at may mataas na antas ng kahusayan sa pananalita.

Interpretasyon ng Talata:

Alam na alam ng Allah ang mga sinasabi ng mga mapagsamba sa diyus-diyosan: "Ang Qur'an ay itinuturo kay Muhammad ng isang tao lamang." Ngunit sila ay nagsisinungaling sa kanilang paratang. Ang taong kanilang itinuturo na nagtuturo sa Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) ay may kapansanan sa pagsasalita ng Arabic—hindi siya matatas at malinaw ang pagbigkas. Samantala, ang Qur'an ay ipinahayag sa wikang Arabic na lubos na malinaw, matatas, at may kahanga-hangang kahusayan sa panitikan at retorika. Paano nga ba magmumula sa isang taong hindi marunong magsalita ng maayos ang isang aklat na puno ng ganitong kagandahan at lalim ng wika? Ito ay malinaw na patunay na ang Qur'an ay hindi likha ng tao, kundi isang kapahayagan mula sa Allah.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang talatang ito ay nagpapakita ng katarungan ng Allah—hindi Niya binabalewala ang mga paratang ng mga tao, bagkus ay sinasagot Niya ito nang may katibayan at lohika.
2. Ang kagandahan at kahusayan ng wikang Arabic ng Qur'an ay isang himala na nagpapatunay na ito ay mula sa Allah, sapagkat walang sinumang tao ang makakagawa ng katulad nito.
3. Ang pagiging malinaw ng Qur'an ay isang malaking biyaya para sa sangkatauhan—ito ay gabay na nauunawaan at nag-aanyaya sa mga tao na mag-isip at magnilay.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na huwag basta maniwala sa mga paratang na walang batayan, at laging hanapin ang katotohanan sa pamamagitan ng ebidensya at katwiran.
5. Ang pagiging Propeta ni Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) ay pinatunayan ng kanyang katapatan at ng kadalisayan ng kanyang mensahe, na hindi maaaring magmula sa isang taong hindi marunong bumasa o sumulat (ummī) kundi sa Allah lamang.