Nahl surasi — Oyat 108

Kalimalarning ma'nolari:

• طَبَعَ – muhr bosdi, yopib qo'ydi.
• الْغَافِلُونَ – g'ofillar, beparvolar, es-hushsizlar.

Tafsir:

Ana o'sha kishilar – iymondan keyin kufrga qaytganlar – Alloh taolo ularning qalblariga, quloqlariga va ko'zlariga muhr bosgan zotlardir. Ya'ni, ularning qalblariga muhr bosilib, unga hidoyat nuri yetib bormaydi, pand-nasihatlar qalblariga singmaydi. Quloqlariga muhr bosilib, ular Allohning oyatlarini foydali tarzda eshitmaydilar, eshitsalar ham undan ibrat olmaydilar. Ko'zlariga ham muhr bosilib, ular Allohning yagonaligiga dalolat qiluvchi belgilar va mo''jizalarni ko'rmaydilar, ko'rsalar ham undan saboq olmaydilar. Chunki ular haqni rad etib, dunyoni oxiratdan ustun qo'yganlari sababli, Alloh ularning bu sezgi a'zolarini hidoyatdan mahrum qilgan. Ana o'shalar, albatta, g'ofillardir – ular o'zlari uchun tayyorlangan azobdan, saodat va shaqovat sabablaridan bexabar qolganlardir. Ular o'zlariga nima iroda qilinganini, qanday oqibat kutayotganini bilmaydilar, chunki ularning qalblari va sezgilari muhrlangan.

Foydalar:

1. Bu oyatdan musulmon kishi uchun eng katta saboq – iymonni mustahkamlash va undan qaytishdan qattiq hazar qilishdir. Chunki kufrga qaytish insonni Allohning rahmatidan mahrum qiladi va qalb muhrlanishiga sabab bo'ladi.
2. Insonning qalbi, qulog'i va ko'zi – bu buyuk ne'matlardir. Ularni to'g'ri ishlatish, ya'ni qalb bilan haqni tushunish, quloq bilan Qur'on va hikmatni eshitish, ko'z bilan Allohning yaratgan mo''jizalarini kuzatish – har bir musulmonning burchidir.
3. G'aflat (beparvolik) – insonni halokatga yetaklovchi eng xavfli xislatlardan biridir. Doimiy zikr, ibodat va Qur'on tilovati orqali g'aflatdan uzoqlashish kerak.
4. Alloh taoloning adolati shundaki, U bandani zulm qilmaydi. Kimki o'z ixtiyori bilan haqni rad etsa, Alloh ham uning qalbini hidoyatga yopadi. Bu – adolatning taqozosidir. Shuning uchun har bir inson o'z tanlovida ehtiyot bo'lishi lozim.
5. Bu oyat mo'minlarga ogohlantirishdir – ilm olish, tafakkur qilish va o'z qalbini poklashga intilish har doim davom etishi kerak, toki qalb muhrlanib qolmasin.